Montes Tarnovicensis Nr 48

Urzędnicze kariery

Więcej…

Górnośląska szlachta – Wrochemowie Cz. XI

Karol był młodszym - zaledwie o rok - bratem starosty raciborskiego Gottloba von Wrochema. Linię jego potomków z powodzeniem można nazwać linią generalską. Czterech z pięciu wnuków Karola w karierze wojskowej dosłużyło się szarży generalskich. Zanim to jednak się stało, ich dziadek i ojciec, obydwaj o imieniu Karol, poświęcili się pracy w pruskich urzędach.

Więcej…
 

W poszukiwaniu zaginionego

Więcej…

Obrazy Mieczysława Muławskiego

Kaczyniec

Ta stara, kryta jeszcze papą chałupa zbudowana w stylu charakterystycznym dla wielu podobnych kiedyś w Tarnowskich Górach, znajduje się na planie miasta z 1800 roku. Ma więc co najmniej 200 lat, a prawdopodobnie jeszcze więcej.

Więcej…
 

Profesor dr. Paul Knötel (1858-1934)

Więcej…

W ponad 50-letniej historii tarnogórskiego Królewskiego Gimnazjum Realnego nie było nauczyciela o tak wielkim dorobku naukowym jak profesor dr. Paul Knötel. Historyk, historyk sztuki, heraldyk, bajkopisarz, publicysta, redaktor naczelny miesięcznika „Oberschlesien”; w sumie autor ponad 450 książek i artykułów. Założyciel Biblioteki Ludowej (Volksbucherei) w Tarnowskich Górach, działacz śląskiego ruchu bibliotekarskiego... dziś jest w Tarnowskich Górach całkiem nieznany

Więcej…
 

Malowidła

Więcej…

Stare pocztówki są dowodem, że naścienne malowidła były w różnych okresach obecne na fasadach budynków w Tarnowskich Górach. Dziś można spotkać nieliczne tylko na ścianach klatek schodowych starych kamienic. Niech tam pozostaną.

Więcej…
 

Tarnowskie Góry Adolfa Munda

Więcej…

Synagoga

Starania wokół budowy nowej synagogi rozpoczęto w 1862 roku. Powstała ona na miejscu wcześniejszej, z 1832 roku. Projekt budowlany sporządził w sierpniu 1863 roku w Tarnowskich Górach budowniczy Constantin von Koschützki. Już w sierpniu 1864 roku ukończono prace, zaś 1 września odbyła się uroczystość poświęcenia synagogi. Zanim to jednak nastąpiło, tarnogórscy wyznawcy judaizmu spotykali się na modlitwie w prywatnych lokalach.

Więcej…
 

Genius loci

Więcej…

Miasto jest przestrzenią wielowymiarową, na którą składa się jego substancja materialna, ale również społeczna, dostrzegalna w postaci dziedzictwa niematerialnego – pamięci, wiedzy i wyobraźni kształtowanej przez kulturę. Miejska przestrzeń, stanowiąca konfigurację ulic, placów i parków, przeżywa na przestrzeni wieków stadium narodzin, rozwoju, stagnacji i upadku. Niezależnie od spełnianej funkcji jej komponentów stanowi żywą tkankę, miejsce współżycia społecznego, tworząc niepowtarzalny klimat pełen sensów i metafor.

Więcej…
 

Dzieje tarnogórskich Żydów

Więcej…

C Z Ę Ś Ć  VII

Stabilność tarnogórskiej gminy żydowskiej i reprezentacji potwierdzają również kolejne wybory z 1929 i 1930 roku. Głosowanie do Kolegium Reprezentantów zarządzone zostało przez władze województwa śląskiego pismem z dnia 9 listopada. Zgodnie z nim miano wyłonić pięciu przedstawicieli do końca 1935 roku oraz jak zwykle czterech ich zastępców.

Więcej…
 

Koczownicze życie miejskiego budowniczego

Więcej…

Jedną z osób rekomendujących Wiktora Warzechę na stanowisko miejskiego budowniczego był radca kolejowy Józef Jasiulek. Skąd architekt zamieszkały w Królewskiej Hucie znał inżyniera z tarnogórskiej kolei?

Więcej…
 

Zapomniane ulice Piotra i Pawła

Więcej…

Apostołowie święci Piotr i Paweł cieszyli się zawsze w Tarnowskich Górach dużym poważaniem. Ich imionami nazwano największy i najstarszy kościół w mieście.

Więcej…
   

Archeologia pamięci

Więcej…

Każda z fotografii zaświadcza o obecności. Ludzie i miejsca na nich utrwalone zakotwiczają nasze myśli poza nawiasem teraźniejszości. Choć zachowało się wiele fotografii portretowej mieszkańców Tarnowskich Gór, szczegóły dotyczące imion, nazwisk, dat przepadają w czeluściach niepamięci. Poznawanie fotografii i osób z nią związanych przypomina postawę archeologa, który odkrywa, bada i komentuje „fotograficzną przeszłość”. Ostatnio znaleziony zbiór zdjęć rodziny Kapsów pozwala opowiedzieć ich historię.

Więcej…
 

Zawirowania wojen napoleońskich

Pod koniec 1806 roku Napoleon, prowadząc wojnę z Prusami, podjął decyzję zajęcia zbrojowni i spichlerza pruskiego - Śląska. Dowódcą wojsk francuskich, mających zdobyć te ziemie, mianował swego brata, księcia Hieronima. Śląsk broniło osiem silnie ufortyfikowanych twierdz. Najpierw zdobyto Głogów a w pierwszych dniach nowego roku Wrocław, broniony przez siedmiotysięczną załogę pruską.

Więcej…
 

Henckel u polskiego króla

Więcej…

Jakub II i Jerzy V Hencklowie, synowie Sebastiana II, poborcy soli na Dolnym Śląsku wybrali karierę na monarszym dworze.

Więcej…
 

Piłsudczycy w ratuszu

Więcej…

Papierośnicę z dedykacjami polskich radnych otrzymał Bronisław Hager w podzięce za kilkuletnie przewodzenie Frakcji Polskiej w tarnogórskiej Radzie Miejskiej. Zakończyło to zimną wojnę pomiędzy niemieckimi i polskimi rajcami. Pełne zwycięstwo odnieśli wtedy także zwolennicy sanacji

Więcej…
 

Egzamin dojrzałości ze Śląska

Więcej…

Istnieje słowo: „budujące”, opisujące sferę zjawisk, doznań i odczuć nie mających nic wspólnego ze stawianiem ścian, czy murów. Wręcz przeciwnie - używa się go, by podkreślić atmosferę stwarzającą szersze perspektywy, ukazującą nową jakość rzeczywistości. Słowem tym najlepiej można opatrzyć spotkanie z doktorem Jerzym Gorzelikiem 26 stycznia w Tarnowskich Górach. Rozłożyło się ono na dwie części: pierwsza miała miejsce w Muzeum i miała formę wykładu p.t „Skarby sztuki Tarnowskich Gór i okolic”, druga była zebraniem zwolenników idei, której przewodzi i służy Jerzy Gorzelik – autonomii Śląska.

Więcej…
 

Dawny i współczesny znak tarnogórskiego Bractwa

Więcej…

Znak, z jakim utożsamiało się Bractwo, czyli tzw. „herb strzelecki” (Schützenwappen) ulegał na przestrzeni lat modyfikacjom. Nie posiadamy uchwał organizacji, które precyzowałyby jego wizerunek, a żaden ze statutów nie reguluje tej kwestii. Stąd też wynikają pewne różnice w jego przedstawianiu, które można zauważyć na zachowanych pamiątkach po tarnogórskim Bractwie.

Więcej…
 

Muzyczne precjoza, czyli historia miasta dźwiękiem pisana

Więcej…

Według encyklopedycznych źródeł hejnał (z węg. świtanie) to pieśń grana o brzasku dnia z wieży kościoła lub miejskiego ratusza, to także rodzaj muzycznej „pobudki” dla żołnierzy i obozowiczów. Jak każda inna forma w muzyce winien mieć określone cechy - zwartą i łatwą do zapamiętania linię melodyczną, wspartą na rytmie o podobnych właściwościach. Wykonywany jest najczęściej na trąbce, instrumencie o charakterystycznym, donośnym i jasnym dźwięku.

Więcej…