Kamienica Kujawczyka

Urocza kamieniczka z czerwonej cegły jest ozdobą placu nazywanego Kaczyńcem. Kiedyś należała do Wincentego Kujawczyka

Na przełomie wieków pomiędzy ulicami Kaczyniec i Opaleniec rozciągały się ogrody należące do Wincentego Kujawczyka. Projekt dwupiętrowego domu dla właściciela ogrodów zaprojektował 20 lutego 1902 roku budowniczy Henryk Piszczek. Władze budowlane zgodziły się 3 kwietnia 1902 r. na budowę kamienicy oraz komórek na węgiel. Budynek z cegły z bramą wjazdową na podwórze stanął przy ul. Kaczyniec 10. Znajdowały się w nim mieszkania czynszowe. W 1931 roku budowniczy Jan Kindler zaprojektował – na zlecenie ówczesnego właściciela Karola Kujawczyka – podłączenie kamienicy do miejskiej kanalizacji.

Po II wojnie światowej dom został skomunalizowany. W archiwum zachowały się pisma lokatorów Wilhelma Matuszka i Wincentego Szczeciny z 1952 roku o przydział cementu potrzebnego do remontu podniszczonych mieszkań. Z tego okresu pochodzą też podania Marii Matuszek o pozwolenie na budowę z tyłu domu chlewika o rozmiarach 3 na 4 metry. Lokatorka kamienicy dzierżawiła 5 mórg pola przy ul. Gruzełki i hodowała świnie, po uboju których miała mięso dla siebie i na kontraktację dla państwa, lecz trzoda przebywała na wolnym powietrzu. W podaniu zapewniała magistrat, że „wykona chlewik estetycznie”. Po rozpoczęciu budowy kontrola urzędników wykazała, że obiekt powinien postawić MZBM jako administrator posesji, a nie lokatorka kamienicy. W końcu nadzór budowlany uznał inwestycję Marii Matuszek za samowolę.

Współcześnie kamienica zamieszkiwana jest przez lokatorów z kwaterunku.

Paweł Bednarek
Rysunek ze zbiorów Archiwum Urzędu Miejskiego w Tarnowskich Górach

 

Okładka Montes nr 89

Okładka Montes nr 89