Kamienica Niechoja

b_200_300_16777215_0___images_stories_montes_83_12_Kamienica-Niechoja.jpg

Projekt kamienicy przy ulicy Lublinieckiej 4, dziś Opolska 4. wykonał dla kupca Emanuela Niechoja 27 marca 1905 roku tarnogórski budowniczy Emanuel Dziuba

Firma budowlana projektanta jeszcze w tym samym roku w narożniku ulic Ratuszowej i Opolskiej wzniosła z czerwonej cegły podpiwniczony dwupiętrowy budynek z poddaszem i płaskim dachem. Wejście do sieni i na schody znajdowało się w środkowej osi kamienicy od ulicy Opolskiej. Fasada zdobiona była gzymsami i obramowaniami okiennymi. Pod dachem były okienka na strych. W narożniku domu na parterze ulokowano sklep z dwoma magazynami z przejściem do dwupokojowego mieszkania z kuchnią. Na podwórzu wybudowano piętrowe komórki, śmietnik i ustępy.

Zaledwie pięć lat po postawieniu kamienicy Emanuel Dziuba zaprojektował rysunek podwyższenia poddasza i przebudowania okienek na okna do mansard urządzonych na strychu. Do realizacji jednak nigdy nie doszło. Za to w czerwcu 1910 roku wzniesiona została parterowa przybudówka z wysokim poddaszem w narożniku ulic Opolskiej i Kościelnej, dziś ul. Księdza Michała Lewka. W dobudówce ulokowano trzypokojowe mieszkanie z kuchnią, pralnią i strychem.

W okresie międzywojennym kamienica należała do Tomasza Wolnego. Dla niego w 1929 roku właściciel tarnogórskiej firmy instalatorskiej Herman Schalscha zaprojektował kanalizację w budynku, której budowę po uzyskaniu zezwolenia z policji budowlanej zakończył dopiero 26 sierpnia 1930 roku. Równocześnie 13 maja 1930 roku budowniczy John Norbert wykonał projekt poszerzenia okna w witrynę sklepową z drzwiami w parterowej przybudówce zachodniej elewacji. Dla Marii Wolnej powstał tam w czasie roku warsztat szklarski z magazynem.

W lokalu narożnym od ulic Ratuszowej i Opolskiej w międzywojniu Izydor Białas prowadził zakład fryzjerski, który miał także w Tarnowskich Górach filię przy ulicy Powstańców Śląskich. Po II wojnie światowej, którą kamienica przetrwała bez zniszczeń, w tym lokalu znajdowała się w latach 60. XX wieku redakcja miejscowego tygodnika „Gwarek”. Po wyprowadzce dziennikarzy do nowej siedziby w połowie lat 70. podwoje otworzył tam sklep monopolowy. Obecnie budynek stoi bez większych zmian architektonicznych.

Paweł Bednarek
Korzystałem z zasobów Archiwum Budowlanego Urzędu Miejskiego w Tarnowskich Górach

 

Okładka Montes nr 83

Okładka Montes nr 83