Zburzona rudera

Rysunek zburzonej chaty przy ulicy Strzeleckiej - archiwum UMTG
Rysunek zburzonej chaty przy ulicy Strzeleckiej - archiwum UMTG

W miejscu rozebranej wiekowej chaty, pomiędzy kamienicami, wyrósł przy ulicy Strzeleckiej rodzinny domek z płaskim dachem

Jednopiętrowa chata z dwuspadowym podwójnie łamanym dachem przy ulicy Strzeleckiej 32 została zaprojektowana 1 maja 1892 roku przez Ottona Kotzulę dla Karola Thiela. Na parterze chałupy znalazły się 3 pokoje, kuchnia i sklep. Poddasze zajmował pokój i strych. Obok domu na podwórzu wzniesiono wychodek według projektu Karola Korbscha.

W okresie międzywojennym domek należał do Matyldy Świerzej, która 15 stycznia 1927 roku zleciła przebudowę pokoju na parterze i połączenia go z istniejącym sklepem spożywczym, który zyskał dzięki temu skład towarów kolonialnych. Okna zostały wówczas przekształcone w witrynę wystawową. Po II wojnie światowej chata zbudowana z materiałów złej jakości była już mocno zniszczona. Na wniosek ówczesnej właścicielki Gertrudy Świerzej 20 listopada 1948 roku komisja budowlana tarnogórskiego Magistratu przeprowadziła oględziny budynku, stwierdzając: „mieszkania znajdujące się w tym budynku nie nadają się do stałego zamieszkania ludzkiego z powodu mokrych ścian odpadnięcia tynku, nieszczelnego dachu”. Dzień później burmistrz Antoni Zawisza przeznaczył dom do rozbiórki. Właścicielka przeprowadziła się do mieszkania w kamienicy przy ul. Styczyńskiego 8. Ale decyzja o zburzeniu rudery nie została wykonana z powodu braku pieniędzy. Dopiero 8 września 1952 roku w Magistracie ustalono, że spadkobiercami zrujnowanej chaty zobowiązanymi do jej rozbiórki byli: Franciszek, Ryszard, Karol i Gertruda Świerzy oraz Beldzik Alfons. Mimo wezwań właściciele chałupy nie chcieli ponieść kosztów rozbiórki. Budynek został zburzony przez miasto, które przejęło parcelę i sprzedało ją Janowi Orzechowskiemu.

Nowy właściciel postanowił postawić na działce nowy dom. Zgodę z Magistratu otrzymał 22 czerwca 1953 roku. Zaprojektowany przez Stanisława Zawiołę podpiwniczony ceglany budynek ze strychem pod płaskim dachem krytym papą miał na parterze i piętrze dwupokojowe mieszkania z kuchnią, łazienką i przedpokojem. Wejście do domu i klatka schodowa znajdowały się z prawej strony ściany frontowej. Zaplanowany początkowo jako domek z dwoma trzyizbowymi mieszkaniami został później rozbudowany o kolejną kondygnację i poddasze.

Paweł Bednarek

 

Okładka Montes nr 68

Okładka Montes nr 68