Willa śląskiego posła

Willa Wincentego Zubra przy ul. Wyszyńskiego
Willa Wincentego Zubra przy ul. Wyszyńskiego

U szczytu kariery zawodowej radca Wincenty Zuber wybudował dla siebie modernistyczną willę przy nowo tworzonej ulicy Starotarnowickiej. Z przerwą na czas okupacji mieszkał wraz z rodziną w tym domku aż do śmierci

Starania o budowę domu na działce przy ulicy Starotarnowickiej 27, obecnie Wyszyńskiego, rozpoczął Wincenty Zuber 5 maja 1932 roku, wysyłając pismo do tarnogórskiego Urzędu Policji Budowlanej o zezwolenie na budowę. Zgodę na postawienie willi otrzymał dwadzieścia dni później. W ciągu kilku miesięcy na parceli wzniesiony został jednopiętrowy dom z poddaszem i spadzistym dachem oraz drewnianymi okiennicami obok okien. Z boku dobudowany był parterowy ganek z wejściowymi drzwiami i schodami oraz balkonem na dachu.

W suterenie obszernej willi znajdowały się trzy piwnice i pralnia, do których schodziło się po schodach wprost z wejściowego ganku. Na parterze ulokowane było trzypokojowe mieszkanie z kuchnią, przedpokojem i łazienką. Identyczne znalazło się na piętrze. Każde mieszkanie miało osobne wejście z sieni ze schodami. Na poddaszu z wąskim oknem znajdował się niski strych.

Obok domu w otaczającym go ogrodzie i podwórzu wzniesiono parterowy budynek ze spadzistym dachem, mieszczący dwie komórki. Później chlewiki przebudowano na garaż.

Inwestycja zakończona została w marcu 1933 roku, kiedy wokół posesji postawiono parkan z drewnianych sztachet przedzielany betonowymi słupami, z bramą i furtką od strony ulicy.

Jedynymi lokatorami willi zostali Wincenty Zuber i jego liczna rodzina. Kim był Wincenty Zuber urodzony 30 marca 1891 roku w Wilkowicach, że stać było go na wybudowanie eleganckiej willi? Zuber szkołę podstawową ukończył w 1905 roku. W latach 1908-1911 był górnikiem w Bytomiu i Zabrzu. Do pruskiego wojska został wcielony po raz pierwszy w latach 1911-1913. Ponownie trafił do armii niemieckiej po wybuchu I wojny światowej. Z powodu odniesionych obrażeń został inwalidą w 1915 roku. Po wyjściu do cywila ożenił się z Franciszką Pyrlik i miał z nią pięcioro dzieci. W 1916 roku zamieszkał w mieście gwarków i rozpoczął pracę urzędnika w tarnogórskim magistracie. Trzy lata później wybrano go miejskim radnym. W tarnogórskim Ratuszu był radcą od 1922 roku do 1949 roku. W tym czasie działał w Kole Śpiewaczym im. Adama Mickiewicza. Z ramienia Chrześcijańskiej Demokracji wybrany został 12 listopada 1924 roku na pięć lat posłem do Sejmu Śląskiego w Katowicach. Podczas okupacji ukrywał się w Miotku, Krakowie oraz okolicach Olkusza pod nazwiskiem Władysław Żymła.

W 1945 roku powrócił do Tarnowskich Gór i ponownie zamieszkał we własnej willi przy ulicy Wyszyńskiego 27, która wówczas nazywała się 22 Lipca. Od 1950 roku przez cztery lata był kierownikiem Archiwum Państwowego w Tarnowskich Górach. Zachowały się dokumenty z tamtego czasu, kiedy w pismach Wincenty Zuber zwracał się do Oddziału Technicznego Zarządu Miejskiego o zezwolenie na kupno 200 kg cementu i 300 kg wapna potrzebnego do naprawy tynku w jego willi oraz 10 kg smoły do połatania dziurawego dachu. Wincenty Zuber zmarł 12 stycznia 1959 roku w Tarnowskich Górach a jego willę – która z powodu remontu elewacji straciła dawny stylowy wygląd - przejęli spadkobiercy.

Paweł Bednarek

 

Okładka Montes nr 61

Okładka Montes nr 61