Dom Walecki

Plany domu. Rysunek z archiwum UMTG
Plany domu. Rysunek z archiwum UMTG

Budynek mieszkalny Walecki przy gliwickiej szosie, chociaż wzniesiony w mieście miał nieco wiejski charakter z powodu dobudowania drewnianej stodoły

Jan Walecko w 1927 roku zaplanował wybudować budynek mieszkalny dla dwóch rodzin na działce przy gliwickiej szosie. Projekt domu i wszelkie obliczenia wykonał 20 stycznia 1927 roku Wincenty Gnyp z Katowic. Zgodę z magistratu na budowę piętrowego domu otrzymał Jan Walecko 23 marca 1927 roku pod warunkiem, że „on odpowiedzialność bierze za ewentualnie powstające szkody budowli na starych podkopach robót górniczych i odszkodowania z żadnej strony żądać nie może”.

Dom z dobudowaną do niego drewnianą stodołą wzniesiony został na parceli, do której prowadziła z szosy gliwickiej droga z wodociągiem pomiędzy działkami Benno Cohna oraz Wilhelma i Marii Spałków. Z boku domu urządzono ogródek, za gumnem podwórze z wychodkiem i dołem kloacznym. Piętrowy, murowany budynek mieszkalny z lekko spadzistym dachem miał dwie piwnice, na parterze znalazły się sień ze schodami, dwa pokoje i kuchnia. Na piętrze usytuowano identyczne mieszkanie jak na dole. Strychy usytuowano na poddaszu. Miejski Urząd Policyjno-Budowlany w Tarnowskich Górach dokonał odbioru budynku 21 czerwca 1927 roku. Dwa miesiące później Jan Walecko postawił jeszcze na skraju podwórza parterową szopę na drewno a całą posesję ogrodził murowanym parkanem.

Po kilku latach Jan Walecko postanowił przebudować jedną z piwnic na wędzarnię. Zezwolenie z magistratu na usunięcie ze stropu piwnicy dwóch belek żelaznych i budowę nowych dźwigarów oraz sufitu z pustej cegły otrzymał 6 kwietnia 1935 roku. Przebudowę zrobiła tarnogórska firma murarska Jana Langosza.

Po II wojnie światowej właścicielką domu i zabudowań gospodarczych była Maria Walecko. W 1949 roku kupiła 10 kg smoły i wyremontowała dachy o powierzchni 201 m kw. Dwa lata później po kupnie 100 kg cementu, smoły i drewna odnowiła murowaną bramę oraz drewnianą stodołę z oborą i szopę. Położone za miastem wśród pól uprawnych i łąk zabudowania widać dobrze służyły rolnictwu, bo kolejny spadkobierca Józef Walecko 14 lipca 1960 roku postarał się o zgodę na wybudowanie kurnika, gdzie hodował drób. Obecnie w budynku mieszkają nowi lokatorzy. Natomiast pobliskie górki i łąki w Parku Miejskim nadal nazywane są Waleckie, od nazwiska pierwszego właściciela domu.

Bedrys

 

Okładka Montes nr 57

Okładka Montes nr 57