Zapomniane ulice Piotra i Pawła

Ulice Pawła i Piotra naszkicowane na planie sytuacyjnym z 1937 roku. Archiwum UMTG
Ulice Pawła i Piotra naszkicowane na planie sytuacyjnym z 1937 roku. Archiwum UMTG

Apostołowie święci Piotr i Paweł cieszyli się zawsze w Tarnowskich Górach dużym poważaniem. Ich imionami nazwano największy i najstarszy kościół w mieście.

Pod koniec XIX wieku, kiedy zaczęto nazywać tarnogórskie ulice imionami i nazwiskami znanych postaci, w mieście pojawiły się Paulstrase i Petristrase. Tarnogórski kronikarz Jan Nowak przy okazji nadawania ulicom w mieście gwarków polskich nazw narzekał w 1925 roku, że mieszkańcy uczcili patronów kościoła „w sposób, jak świętych czcić nie należy”. Historyka raził brak w nazwach ulic tytułów świętych i narzekał, że nazwy ulic z tego powodu „brzmią zanadto trywialnie”.

Jeszcze gorzej potraktowali gospodarze miasta ulice Piotra i Pawła w czasach Polski Ludowej. Nazwa ulicy Pawła - łączącej ulice Sobieskiego i Powstańców Śląskich - krótko używana była jeszcze oficjalnie po wyzwoleniu w 1945 roku, wkrótce nazwana została ulicą Joachima Lelewela.

Bliźniacza Petristrase położona równolegle do ulicy Pawła była ślepą uliczką z wjazdem od ulicy Sobieskiego. Od ulicy Powstańców Śląskich oddzielał ją budynek z ogrodem. W 1934 roku Robert Górny, właściciel sąsiedniej parceli zaproponował nawet magistratowi zamianę gruntu na przedłużenie ulicy Piotra, jednak ze względów finansowych nie doszło do transakcji. W latach PRL-u do chwili likwidacji ulica nosiła nazwę Jana Krasickiego. Obecnie część dawnej ulicy Piotra jest wjazdem na podwórko.

Bedrys