W poszukiwaniu zaginionego

 

Wieża zamku

Historia zamku w Starych Tarnowicach rozpoczyna się w pierwszej połowie XV wieku. Wtedy to w ręce pochodzącego z bytomskiego księstwa rodu Wrochemów, przeszły Repty, a z nimi Tarnowice.

Około 1529 r. Piotr Wrochem podpisał z księciem opolskim Janem II Dobrym umowę o zrzeczeniu się części dóbr w zamian za zyski z wydobytej na tych terenach rudy srebra.

Choć na ozdobnym zworniku łuku bramy wiodącej na dziedziniec widnieje data 1545, najprawdopodobniej już około 1520 r. powstawał trójskrzydłowy, renesansowy zamek z niewielką wieżą na planie kwadratu w jednym z narożników. Nikt nie wie, czy na początku nie wieńczyły jej zęby prawdziwych blanków, bo zamek był przebudowywany kilka razy, ale wyobraźnia wprost to podsuwa.

Ten fragment kompleksu namalował kiedyś Mieczysław Muławski. Podobnie wygląda na pocztówkach z pierwszej połowy XX w. W ciągu ostatnich dwóch lat wieża znacząco zmieniła swój wygląd. Kiedyś niska i przysadzista z małą latarnią na szczycie, teraz wysmuklała przez wprowadzenie nowych elementów wieńczącego ściany gzymsu koronującego oraz podwyższenie całkowicie przebudowanego ostrosłupowego zadaszenia z lukarnami, których kiedyś nie było. Na szczycie pozostała jednak stara, ozdobna chorągiewka z datą 1520.

RED