Starosta żołnierzem

Adolf von Wrochem
Adolf von Wrochem

Górnośląska szlachta – Wrochemowie Cz. X

Adolf był najmłodszym synem starosty raciborskiego Gottloba von Wrochema. W 1839 r., gdy miał 26 lat,  poślubił Marię von Tschirschky und Bögendorf. W tym samym roku przejął od ojca dobra Wielkie Paniowy. Był ich właścicielem przez prawie ćwierć wieku, do 1850 r.

Gdy sprzedał dobra hrabiemu von Posadowsky-Wehner, przeniósł się wraz z rodziną do Zgorzelca. Zmarł tam wiosną 1891 r. Z małżeństwa a Agnieszką pozostawił jednego syna – Pawła – i dwie córki.

Paweł studiował m.in. w Heidelbergu i Berlinie. Po ukończeniu studiów wstąpił do wojska. W czasie powstania styczniowego w Polsce jego jednostka – Batalion Strzelców Nr 5 pełniła służbę na granicy niedaleko Siemianowic nad rzeką Prosną. Brał udział w 1866 r. w wojnie Prus z Austrią.  Ślub z Emmą von Köckritz wziął pod koniec zimy w 1874 r. w Zgorzelcu. Miał wówczas 34 lata.

Wiosną 1870 r. Paweł von Wrochem objął urząd starosty komisarycznego powiatu wołowskiego. Po wybuchu konfliktu z Francją opuścił Wołów i wrócił do armii. Razem ze swoim regimentem wyruszył na front. Brał udział m.in. w bitwie pod Metz.

Po powrocie jesienią 1871 r. objął urząd starosty wołowskiego, ale już z pełnią władzy. Podczas jego rządów powstały w Wołowie m.in.: szkoła podoficerów oraz szkoła żandarmerii. Ze stanowiska starosty odszedł w wieku 59 lat w 1899 r.

Paweł stracił żonę Emmę w ostatnich dniach wiosny 1906 r.  Pod koniec swego życia przeniósł się do Poczdamu. Tam skupił się na badaniu przeszłości swojej rodziny i napisał drugą część II tomu dziejów Wrochemów (pierwszą część napisał jego kuzyn generał Maksymilian). Zmarł w Poczdamie na początku jesieni 1916 r.

Arkadiusz Kuzio-Podrucki