Przeprowadzka do Berlina

Julius Wrochem 1801-1874
Julius Wrochem 1801-1874

Górnośląska szlachta – Wrochemowie Cz. VI

Juliusz był młodszym synem starosty raciborskiego Gottloba von Wrochema. Po skończeniu uniwersytetu w Berlinie wstąpił na ochotnika do wojska. W 1828 r. jednak po uznaniu za całkowitego inwalidę został z wojska zwolniony. Osiadł w Berlinie

W stolicy Prus poznał Wilhelminę Schulze i wbrew woli swoich rodziców w 1830 r. poślubił ją. Po ślubie zamieszkali w Berlinie. On pracował w administracji, najpierw jako referendarz, a następnie od 1830 r. jako asesor Sądu Kameralnego. W 1832 r. został notariuszem publicznym, a w 1851 r. otrzymał patent na radcę sądowego.

Pierwsza żona Juliusza, Wilhelmina zmarła nagle po urodzeniu najmłodszej córki Wilhelminy jesienią 1839 r. W 1844 r. ożenił się powtórnie z owdowiałą Emilią Preutz, która miała już własnych siedmioro dzieci. Ostatnie dziesięć lat swego życia zamieszkali w Heiligensee k. Tegel. Tam, latem 1867 r. zmarła Emilia. W 1873 r. Juliusz zaczął chorować. Zmarł w Berlinie jesienią następnego roku. Jedyny syn Juliusza, Hans miał wówczas już czterdzieści lat i od pięciu lat był żonaty z Małgorzatą Drotz.

Hans, przebywając w dobrach swego wuja Gustawa Nesselhauta, w wieku kilkunastu lat stracił w wypadku w maszynie rolniczej trzy palce prawej ręki. Przez ten wypadek nie mógł poświęcić się karierze wojskowej. Początkowo starał się zająć rolnictwem i w tym celu przybył do Kopienic do dóbr wuja, Emila. Jednak gdy zdał sobie sprawę, że nie potrafi tego robić, wrócił do Berlina. Zatrudnił się jako urzędnik w Zakładzie Ubezpieczeń Rentowych (niem. Rentenanstalt). Wtedy też ożenił się. Z małżeństwa z Małgorzatą Drotz miał jedynego syna, Juliusza, który urodził się późnym latem 1870 r. Hans zmarł wiosną 1889 r.

Juliusz studiował chemię. Pięć lat po śmierci ojca ożenił się ze swoją kuzynką – miała na imię i nazwisko tak samo jak jego matka - Małgorzata Drotz. Ze związku tego urodziły mu się dwie córki i jeden syn: Hans Werner. Hans Werner zajął się rolnictwem. Po ślubie w 1935 r. w Neukirchen k. Gryfowa z Annemarią Hermann przeniósł się na Pomorze. W Gryfowie urodziły się ich pierwsze dzieci: Urszula, Johann Gottlieb. Kolejne – Klaus, Ulryk i Maciej - urodziły się już po wybuchu wojny w Dippoldiswalde. Juliusz zmarł w czasie wojny wiosną 1942 r. Hans Werner wraz z matką przeniósł się do Berlina, gdzie zamieszkał z rodziną po wojnie.

Arkadiusz Kuzio-Podrucki