2009 - Rok Wojciecha Korfantego

b_200_300_16777215_0___.._montes_images_stories_montes_41_08-rok-korfantego.jpg

Kalendarium życia
20 kwietnia 1873 r.
- w robotniczej osadzie Sadzawka pod Siemianowicami, jako syn górnika Józefa i matki Karoliny z Klechów, rodzi się Wojciech Korfanty
1879 r. - rozpoczyna naukę w miejscowej szkole ludowej

1885-1895 - kontynuuje edukację w katowickim gimnazjum (zakłada tam tajne kółko samokształceniowe z polskiej literatury i kultury)
sierpień 1895 r. - zostaje relegowany z klasy maturalnej za działalność narodową (gimnazjum kończy jako ekstern)
1895-1901 - studiuje prawo i ekonomię w Berlinie i Wrocławiu (wstępuje do Towarzystwa Akademików Górnoślązaków i Związku Młodzieży Polskiej „Zet”)
1899-1900 - jako korepetytor podróżuje po Litwie, Austrii, Holandii, Francji i Rosji
13 stycznia 1901 r. - na zjeździe towarzystw polskich w Bytomiu występuje przeciwko niemieckiej partii Centrum
1901 r. - zostaje przyjęty do Ligi Narodowej. Podejmuje współpracę z „Dziennikiem Berlińskim” oraz poznańską „Pracą”. Wydaje broszury „Baczność! Chleb drożeje!” i „Precz z Centrum!”
sierpień 1901 r. - kończy studia w Berlinie
15 grudnia 1901 r. - ukazuje się pierwszy numer „Górnoślązaka”, pisma kierowanego przez Korfantego
styczeń 1902 r. - władze niemieckie wytaczają Korfantemu proces sądowy za artykuły oskarżające antypolski system w Prusach (uznano go winnym i z sali sądowej wyprowadzono w kajdankach). Otrzymuje 4-miesięczny wyrok który odsiaduje we Wronkach
luty 1903 r. - Narodowa Demokracja wysuwa kandydaturę Korfantego na posła do parlamentu Rzeszy w okręgu zabrsko-katowickim (podczas kampanii wyborczej sprzedawano pocztówki z jego podobizną i papierosy „Korfanty”)  
czerwiec 1903 r. - sukces w wyborach (Korfanty w Reichstagu wstępuje do parlamentarnego Koła Polskiego)
5 października 1903 r. - w krakowskim kościele p.w. Świętego Krzyża poślubia Elżbietę Sprott
12 lutego 1904 r. - zostaje wybrany na posła do pruskiego Landtagu z okręgu sieradzko-wrzesińsko-śremskiego
1 lipca 1905 r. - po opuszczeniu „Górnoślązaka” rozpoczyna wydawanie „Polaka”
12 października 1905 r. - ponowne wybory do Reichstagu w okręgu zabrsko-katowickim (na skutek protestu partii Centrum) - Korfanty zdobywa dwa razy więcej głosów niż poprzednio
1 października 1907 r. - rozpoczyna wydawanie „Kuryera Śląskiego”    
1908 r. - występuje z Ligi Narodowej
1910 r. - gdy okazuje się, że korfantowskie wydawnictwa prasowe są niewypłacalne, zostają przejęte przez Adama Napieralskiego
październik 1912 r. - zwolniony ze stanowiska redaktora, wyjeżdża do Berlina i rozpoczyna pracę we Wschodnioeuropejskiej Agencji Telegraficznej
listopad 1913 r. - rezygnuje z pracy w agencji i z działalności politycznej na Górnym Śląsku - żyje z publikacji
1914 r. - zakłada w Berlinie prywatne Polskie Biuro Korespondencyjne
sierpień 1914 r. - opowiada się za współpracą z rządem niemieckim w zamian za zniesienie ustawodawstwa antypolskiego (niebawem odstępuje od tej linii politycznej)
19 stycznia 1917 r. - na forum Landtagu domaga się swobód narodowych dla Polaków
6 czerwca 1918 r. - kandyduje z ramienia Polskiego Obozu Narodowego w wyborach uzupełniających do parlamentu Rzeszy - uzyskuje 63 proc. głosów
25 października 1918 r. - wygłasza w Reichstagu mowę poselską domagając się zjednoczenia wszystkich etnicznie polskich ziem zaboru pruskiego - Prus Królewskich, Gdańska, Wielkopolski, części Prus Książęcych oraz Śląska Górnego i Średniego. Żąda też uwolnienia więzionego w Magdeburgu Józefa Piłsudskiego  
14 listopada 1918 r. - wchodzi w skład Komisariatu Naczelnej Rady Ludowej w Poznaniu
8 lutego 1919 r. - zostaje posłem Sejmu Ustawodawczego RP
styczeń 1920 r. - wobec decyzji o przeprowadzeniu plebiscytu na Górnym Śląsku, zostaje przez rząd RP desygnowany na stanowisko polskiego komisarza plebiscytowego. Siedzibą Polskiego Komisariatu Plebiscytowego jest bytomski hotel „Lomnitz”
lipiec 1920 r. - na konferencji w Spa przedstawia „Białą księgę” demaskującą terror antypolski
22 marca 1921 r. - w odezwie do ludności Górnego Śląska, w oparciu o wyniki plebiscytu, określa granice polskich roszczeń terytorialnych na Górnym Śląsku, wytyczając tzw. Linię Korfantego
2/3 maja 1921 r. - wybucha III powstanie śląskie i Korfanty ogłasza się jego dyktatorem
3 maja 1921 r. - ogłasza Manifest do ludu górnośląskiego
jesień 1921 r. - uczestniczy w rokowaniach dyplomatycznych w sprawie podziału obszaru plebiscytowego
wiosna 1922 r. - wiąże się z Chrześcijańską Demokracją
20 czerwca 1922 r. - staje na czele delegacji witającej Wojsko Polskie na Górnym Śląsku
1922 r. - dwukrotnie, popierany przez chadecję i endecję, kandyduje na stanowisko premiera RP, ale ustępuje wobec sprzeciwu PPS i naczelnika państwa Piłsudskiego który stwierdza, że „gabinetu Korfantego nie będzie”
24 września 1922 r. - startując z listy Bloku Narodowego, zostaje posłem pierwszego Sejmu Śląskiego
listopad 1922 - zostaje wybrany do Sejmu RP
27 października 1923 r. - wchodzi w skład gabinetu Wincentego Witosa jako wicepremier (do 14 grudnia 1923 r.)
27 września 1924 r. - w Katowicach zaczyna ukazywać się dziennik „Polonia” (Korfanty jest jego właścicielem i redaktorem naczelnym)
październik 1924 r. - kupuje od I. Paderewskiego akcje gazety „Rzeczpospolita”
maj 1926 r. - potępia przewrót majowy i przechodzi do opozycji
listopad 1927 r. - staje przed Sądem Marszałkowskim oskarżony o powiązania z niemieckim kapitałem i nadużycia finansowo-podatkowe (w wyroku określono jego postępowanie jako nieetyczne)
26 września 1930 r. - zostaje aresztowany i osadzony w twierdzy brzeskiej (pretekstem są rzekome malwersacje gospodarcze). Przez cały czas w „Polonii” na pierwszej stronie ukazuje się jego zdjęcie z podpisem przypominającym zasługi dla Górnego Śląska
listopad 1930 r. - zostaje wybrany do Senatu i Sejmu RP (z sejmowego mandatu rezygnuje)
23 listopada 1930 r. - w wyborach do Sejmu Śląskiego III kadencji Korfanty i jego żona Elżbieta uzyskują mandaty
20 grudnia 1930 r. - zostaje zwolniony z aresztu
21 grudnia 1930 r. - witany owacyjnie wraca do Katowic
21 czerwca 1931 r. - zostaje wybrany na prezesa Polskiego Stronnictwa Chrześcijańskiej Demokracji
połowa kwietnia 1935 r. - zagrożony aresztowaniem opuszcza kraj i udaje się do Czechosłowacji. Nadal kieruje „Polonią” i śląską chadecją. Wraz z I. Paderewskim, J. Hallerem i W. Witosem tworzy Front Morges – polityczne porozumienia działaczy centrowych przeciwko sanacji  
10 października 1937 r. - po utworzeniu Stronnictwa Pracy zostaje jego prezesem (na emigracji)
wrzesień 1938 r. - podejmuje próbę powrotu do kraju by odwiedzić chorego syna Witolda, a potem wziąć udział w jego pogrzebie, ale rząd nie zgadza się na zapewnienie mu nietykalności
kwiecień 1939 r. - w obliczu niemieckiego zagrożenia, postanawia wrócić do Polski. Z fałszywym paszportem na nazwisko Albert Martin statkiem przypływa do Gdyni
27 kwietnia 1939 r. - przyjeżdża do Katowic
29 kwietnia 1939 r. - zawiadamia prokuratora o swym przyjeździe. Wieczorem zostaje aresztowany w swoim domu przy ul. Powstańców i samochodem przewieziony do Warszawy. Osadzono go w mokotowskim więzieniu. Apele o jego uwolnienie napływające z całego świata pozostają bez echa
połowa lipca 1939 r. - władze więzienne zawiadamiają rodzinę, że mogą zwolnić Korfantego pod warunkiem, że nie wróci on do Katowic
20 lipca 1939 r. - na noszach zostaje wyniesiony z celi i umieszczony w klinice wojskowej na ul. Hożej
11 sierpnia 1939 r. - zostaje poddany operacji, po której jego stan się pogarsza
17 sierpnia 1939 r. - o godz. 4 nad ranem umiera
18 sierpnia  1939 r. - na łamach „Polonii” ukazuje się przesłanie Korfantego do śląskiego ludu: „Wypowiadam gorącą prośbę do ludu śląskiego, by pozostał wierny zasadom chrześcijańskim i swemu przywiązaniu do Polski, by nie ustawał w pracy i poświęceniu, aby z Polski zrobić taką Polskę, jaka jest godna naszych marzeń, Polskę wielką, mocarstwową, Polskę katolicką, praworządną, zawsze sprawiedliwą”.  
W warszawskim kościele Zbawiciela zostaje zdjęta jego maska pośmiertna
20 sierpnia 1939 r. - w Katowicach odbywa się pogrzeb Wojciecha Korfantego, który przeradza się w wielką manifestację polskości
3 maja 1997 r. - Korfanty zostaje pośmiertnie odznaczony Orderem Orła Białego
21 czerwca 1997 r. - wmurowanie na pl. Sejmu Śląskiego w Katowicach kamienia węgielnego pod jego pomnik
20 czerwca 1998 r. - w warszawskiej archikatedrze p.w. Jana Chrzciciela odsłonięto tablicę pamiątkową poświęconą Korfantemu
19 czerwca 1999 r. - uroczyste odsłonięcie pomnika Wojciecha Korfantego na pl. Sejmu Śląskiego w Katowicach
Rok 2009 - zostaje ogłoszony Rokiem Wojciecha Korfantego

Oprac. basz