Przeprowadzka do Czerwięcic

Pałac Wrochemów w Czerwięcicach
Pałac Wrochemów w Czerwięcicach

Górnośląska szlachta – Wrochemowie Cz. III

Od 1700 roku najważniejszym majątkiem Wrochemów stały się Czerwięcice (na północny zachód od Raciborza). Dobra te jako posag wniosła Joanna Ludmiła von Reisewitz, wdowa po Fryderyku Leopoldzie von Holly,  małżonka Karola Joachima von Wrochema. Formalnie Wrochem kupił od swej małżonki majątek dopiero w 1712 r. za sumę 5500 śląskich talarów, z kwoty tej 2200 miało przypaść Karolowi Leopoldowi von Holly, synowi Joanny Ludmiły z jej pierwszego małżeństwa.

Karol Joachim był trzykrotnie żonaty. Po śmierci Joanny Ludmiły w 1717 r. ożenił się rok później powtórnie z Szarlottą Elżbietą von Larisch, która po wielu latach małżeństwa zmarła w 1740 r. Trzecią wybranką Wrochema została Helena Marianna von Larisch. Wieku dojrzałego doczekały tylko dzieci z drugiego małżeństwa. Karol Joachim zmarł w 1745 r. i został pochowany w krypcie w Czerwięcicach. Spośród jego dzieci żyli wówczas tylko dwaj synowie: Franciszek Józef i Jan Henryk. Starszy miał zaledwie trzynaście lat i to on przejął dobra ojca. Kuratorami nad majątkiem do czasu jego pełnoletności zostali: Erdmann von Lichnowsky i Henryk von Salich.

Czerwięcice. Płyta nagrobna Karola Joachima von Wrochema (zm. 1745 r.) pierwszego pana osady z rodu Wrochemów
Czerwięcice. Płyta nagrobna Karola Joachima von Wrochema (zm. 1745 r.) pierwszego pana osady z rodu Wrochemów

W 1753 r. Franciszek Józef ożenił się z Heleną von Lichnowsky. Z małżeństwa tego doczekał się tylko jednego syna - Karola Franciszka. Franciszek Józef dokupił w 1764 r. sąsiadujące dobra Szonowice, które sprzedał z zyskiem rok później. W 1770 r. jako pierwszy z rodziny został starszym ziemskim. Jedyny syn, Karol Franciszek zmarł na czarną ospę w wieku zaledwie 14 lat w 1771 r.

19 lutego tego samego roku Franciszek Józef spisał swój testament. Zmarł dzień później i został pochowany w rodzinnej krypcie w Czerwięcicach. Jedynym spadkobiercą dóbr został jego młodszy brat, Jan Henryk.

W 1747 r. kuratorzy majątku Wrochemów kupili dla młodszego z braci, Jana Henryka dobra Dolędzin za sumę 15 000 guldenów. Jesienią 1758 r. ożenił się z Beatą Heleną von Marklowski. Spośród ich trzynaściorga dzieci, wieku dojrzałego doczekało tylko pięcioro: czterech chłopców i dziewczynka. W 1763 r. Jan Henryk przejął – jako pierwszy w rodzinie - urząd starosty powiatu raciborskiego. Jedną z pierwszych jego czynności na tym stanowisku było przyjęcie poselstwa tureckiego, jakie zdążało na dwór króla pruskiego Fryderyka Wielkiego. Starosta Jan Henryk sprawował swój urząd do końca panowania króla Fryderyka Wielkiego i przez całe rządy Fryderyka Wilhelma II. Ze stanowiska tego został zdymisjonowany dopiero w 1798 r. gdy na tron wstępował kolejny monarcha, Fryderyk Wilhelm III.

W 1771 r. po śmierci starszego brata skupił w swym ręku dobra Dolędzin i Czerwięcice. W 1800 r. zmarła żona Jana Henryka, Beata Helena. Wkrótce Jan Henryk spisał swą ostatnią wolę. Zmarł siedem lat później. Został pochowany w krypcie rodzinnej w Czerwięcicach obok małżonki. Ich czterej synowie: Gottlob (1765-1840), Karol (1766-1825), Ludwik (1768-1849) i Fryderyk (1770-1837) stali się założycielami czterech linii, na które podzielił się ród Wrochemów w XIX wieku. Najbardziej rozrodzoną była linia wywodząca się od najstarszego z braci. Jego potomkowie podzielili się na kilka gałęzi.

Arkadiusz Kuzio-Podrucki