Montes Tarnovicensis - Tarnowskie Góry

  • Zwiększ rozmiar czcionki
  • Domyślny  rozmiar czcionki
  • Zmniejsz rozmiar czcionki
Montes Tarnovicensis Nr 50


Wybudował dom i umarł

Więcej…

Budowniczy miejski Piotr Heda długo nie nacieszył się nową willą przy szosie do Starych Tarnowic, bo przedwcześnie zmarł. Rzekomo z powodu wprowadzenia się do świeżo wykończonego i wilgotnego domu.

Więcej…
 

Kariera Antona Johanna Klausy

Więcej…

Od urzędnika do przemysłowca

Nazywano go żartobliwie „czarnym Antosiem” („der schwarze Antusch”). Jego portret ukazuje nam człowieka już o posiwiałych włosach, dość surowych rysach twarzy, zimnym i zasadniczym spojrzeniu. Chłód przenikający z jego twarzy bardziej wskazuje na impetyczny charakter, przedsiębiorczość i być może wyrachowanie – cechy tak bardzo potrzebne, aby móc prowadzić lukratywne interesy. Ale był on człowiekiem ciężkiej pracy, który wielokrotnie dał się poznać jako dobroczyńca ubogich i potrzebujących.

Więcej…
 

Przyczynek do dziejów Kurkowego Bractwa Strzeleckiego Szarlej - Wielkie Piekary

Więcej…

Mało znanym faktem w dziejach Piekar Śląskich jest działalność Kurkowego Bractwa Strzeleckiego.

Organizacja ta zrzeszała głównie kupców, urzędników i restauratorów zamieszkałych na terenie Szarleja i Wielkich Piekar, które od 1934 r. utworzyły jedną gminę o nazwie Szarlej – Piekary Wielkie (od 1935, Piekary Śląskie). Gdy 1 kwietnia 1939 r. zlikwidowano powiat świętochłowicki, miejscowość znalazła się w powiecie tarnogórskim. Na mocy ustawy Sejmu Śląskiego z dnia 10 lipca 1939 r. gminę Piekary Śląskie podniesiono do rzędu miast, co miało nastąpić z dniem 1 stycznia 1940 r. Wybuch II wojny światowej sprawił, że prawa miejskie otrzymały Piekary Śląskie ostatecznie 1 stycznia 1947 r.

Więcej…
 

Ferajna „pod Cylindrem”

Więcej…

Kupiec wybudował kamienicę... nic bardziej banalnego. Chyba, że ten kupiec, zajmujący się dotąd handlem towarami kolonialnymi i alkoholem, wziął ołówek, ekierkę oraz cyrkiel; wyrysował rzuty piwnic, parteru, pięter i kształt fasady i za swoje pieniądze potem tę kamienicę kazał zbudować. Jeśli dodam, że projekt był całkiem udany, nie gorszy, a może nawet lepszy niż zawodowców… to sprawa staje się ciekawa.

Więcej…
 

Z dziejów komunikacji międzygminnej

Więcej…

Autobusem do Zabrza

Najbardziej „śląskie z śląskich miast” nigdy nie doczekało się połączenia kolejowego z grodem gwarków. Specyfika rozmieszczenia linii kolejowych na terenie Zabrza i powiatu tarnogórskiego powodowała, że podróż pociągiem między tymi miastami wymagała przesiadek. Z tego względu trzeba było wytyczyć trasę dla autobusów. Ponieważ nie zbudowano nigdy bezpośredniej drogi z Tarnowskich Gór do Zabrza, specjaliści od planowania komunikacji pasażerskiej mieli do wyboru kilka różnych wariantów przebiegu trasy.

Więcej…
 


Strona 1 z 3