Tłumy ludu, nie znające istoty rewolucji, zebrały się na rynku przed ratuszem i żądały z rożnemi okrzykami zniesienia wszelkich podatków. Ówczesny bur­mistrz Klauza ostrzegał wzburzony lud przed nierozsądnemi krokami i nawoływał obywateli do utrzymywania porządku, wskutek czego do dalszych zakłóceń pokoju nie przyszło. Zostawiono na miejsu straż bezpieczeństwa, składającą się z pięciu drużyn po 9 ludzi i drużynowym, uzbrojonych po części w szable i lance, częściowo w broń palną, dostarczoną przez Bractwo strzeleckie. Dowódcami byli burmistrz Klauza i radca miejski Boehm, przewodnikami kupiec Sedlaczek i Hil­debrand.

Do zniesienia podatków oczywiście nie przyszło, gdyż celem rewolucji wywołanej w Berlinie było zdobycie konstytucji, obiecanej już w r. 1813, kiedy król pruski obiecanką tą zachęcał lud do powstania przeciw Napoleonowi. Wywal­czona przez uświadomione i inteligentne warstwy ludu auto­nomia przyniosła krajowi system trzyklasowego prawa wy­borczego, które się zachowało w Prusiech do roku 1918, kiedy ponowna rewolucja wskutek wojny światowej zmiotła z tronów wszystkich panujących w pobitych na wojnie krajach.