Horst Sindermann urodził się 5 września 1915 r. w Dreźnie. Był niemieckim komunistą i politykiem. Po ukończeniu szkoły podstawowej i gimnazjum w 1929 r. wstąpił do Komunistycznego Związku Młodzieżowego Niemiec (Komunistischen Jugenverband Deutschlands – KJVD). W 1933 r. skazano go na 8 miesięcy więzienia. Powodem była działalność przeciwko nazistom. W 1935 r. został z powodu przygotowywania zamachu na Adolfa Hitlera skazany na sześć lat ciężkiego więzienia. Więziono go w obozach KL Sachsenhausen i KL Mauthausen do 1945 r. W 1945 r. uwolnili go alianci.

Wtedy to został członkiem Niemieckiej Partii Komunistycznej (KPD). Od 1946 r. działał w SED. Pracował jako redaktor naczelny gazet: „Sächsischen Volkszeitung Dresden” jak również „Volksstimme Chemnitz”. W tym czasie spotkały go problemy z kierownictwem partyjnym. Skierowano przeciwko niemu zarzuty zdrady w czasach nazistowskich. Wkrótce od stawiania tych zarzutów odstąpiono, a Sindermann został w 1950 r. redaktorem naczelnym gazety „Freiheit Halle”. Tę funkcję pełnił do 1953 r. Od 1963 do 1971 r. był pierwszym sekretarzem okręgu partyjnego SED w Halle. Od 1963 r. do 1989 r. zasiadał jako członek w Izbie Ludowej, czyli parlamencie NRD.

Potem przyszedł czas na stanowisko w rządzie. Horst Sindermann pełnił funkcję zastępcy prezesa rady ministrów NRD od 1971 do 1973 r. W dniu 3 października 1973 r. został przewodniczącym Rady Ministrów NRD. Stało się tak, gdyż jego poprzednik Willi Stoph został wybrany przewodniczącym Rady Państwa. Funkcję premiera sprawował do 1976 r.

Z powodu liberalnych poglądów na gospodarkę przywódca partii komunistycznej Erich Honecker zadecydował o odwołaniu Sindermanna ze stanowiska premiera. Na czele rządu zamiast niego stanął Willi Stoph. Stało się to na konstytucyjnym posiedzeniu Izby Ludowej 29 października 1976 r., gdzie Honecker sam został wybrany na przewodniczącego Rady Państwa. Równocześnie tego samego dnia Sindermann został wybrany Przewodniczącym Izby Ludowej. Od 1976 r. do 1989 r. jako Przewodniczący enerdowskiego parlamentu wypełniał wiele protokolarnych zadań. Formalnie był trzecią osobą w hierarchii władzy w państwie.

W 1989 r. został wykluczony z SED i czasowo osadzony w areszcie śledczym. Nic mu jednak nie zarzucono. Horst Sindermann doczekał upadku muru berlińskiego, które to zdarzenie miało miejsce 9 października 1989 r. Zwierzył się wtedy ponoć: „Zaplanowalismy wszystko. Byliśmy przygotowani na wszystko. Ale nie na świece i modlących się.” Niedługo potem zmarł 20 kwietnia 1990 r. w Berlinie.