Mieszczanom oczywiście taki stan rzeczy, zwłaszcza w razie pożaru, nie podobał się. Państwo pruskie, jako właściciel kopalni Fryderyka, więc powodujące brak wody, widziało się zmuszonem do zaopatrzenia miasta wodo­ciągiem. Dogodny warunek do czerpania wody stawił opusz­czony koło roku 1811 pełen niewyczerpalnej wody podkop „Boże wspomóż”, prowadzący z pola rybneńskiego pod wzgórze Redena, które, panując nad miastem, mogło wydobytej wodzie dać naturalne ciśnienie i odpływ. Ze szybu Koehlera na wzgórzu Redena prowadzono więc wodę rurami do miej­skich zbiorników, które tutaj nazwano kaszniami, i częściowo ją do domów, przez co miasto nasze jako pierwsze na Śląsku otrzymało wodociągi. Kasznie takie znajdowały się na za­chodniej połowie rynku, na placu przed kościołem katolickim na Lyszczu i Nowym rynku. Miejsca ich są dziś oznaczone w bruku kołem z białych kamieni. Kontraktem z dnia 21-go kwietnia 1835 r. rząd odstąpił zakład wodociągowy miastu, które z biegiem czasu rozbudowało sieć rur i uzupełniło we­dług wymogów nowoczesnych dla wygodzenia mieszczaństwu.

Raz jednak wodociąg sprawił naszym skrzętnym gospo­siom niemiłą niespodziankę. Dnia 22 marca 1893 r. miasto nagle zostało bez wody, która się wprost w ziemi straciła. Badano i znaleziono „dziurę w moście”, a mianowicie połą­czenie między podkopem „Boże wspomóż” i podkopem Fry­deryka. Woda odpływała właśnie do tego o 104 cm niżej położonego podkopu. Po dwutygodniowej trudnej pracy zdołano wałem czyli murem zatkać niepożądany otwór i wodo­ciąg ku zadowoleniu mieszczaństwa nadal dostarcza jak najlepszej wody. W r. 1926 wybudowano tu wspaniałą wieżę wodną.