Pierwsi polscy radni miejscy

Po rewolucji w listopadzie 1918 r. odbyć się miały wybory komunalne na wiosnę 1919r., które dla Polaków skoń­czyłyby się były świetnem zwycięstwem na całym Śląsku. Wówczas to utworzono tu polityczną partję polską na cały powiat pod przewodnictwem Jana Bondkowskiego. Rząd pruski świadom niechybnej dla niemczyzny klęski, a dążący do plebiscytu, w którym za pomocą 400 000 emigrantów spodziewał się zgniecenia większości polskiej, odroczył wybory na nieokreślony termin.

Dopiero, gdy koalicja postanowiła przeprowadzenie ple­biscytu, czem niebezpieczeństwo dla postulatów niemieckich, któremi uzasadniono konieczność rozstrzygnięcia o przydzie­leniu Śląska do Polski w drodze głosowania ludowego, było usunięte, wybory komunalne na Górnym Śląsku wyznaczono na 9 listopada 1919 r. W Tarn Górach otrzymały:

partja niemiecka 1 267 głosów
partja katolicka 2003 głosów
partja polska narodowa 971 głosów
partja socjalistyczna 472 głosów

Wobec tego zdobyli Polacy 6 krzeseł na ogółem 30 w ra­dzie miejskiej, czyli 21 % wszystkich oddanych głosów. Dużo polskich głosów oddano na listę katolicką, względnie socjali­styczną, zaś wielka część tutejszego ludu, przeważnie pol­skiego, wcale nie głosowała, gdyż 2 459 wyborców nie przy­stąpiło do urny wyborczej.

Do rady miejskiej weszli z polskiej strony Bondkowski Jan, Wyczyszczok Bonifacy, Skrzypczyk Juljusz, Michalik Sta­nisław, Zuber Wincenty i Kapuściok Juljusz; z ich grona wy­brano na członka magistratu p. Michalika.

W gminach wiejskich Polacy zdabyli nieomal wszystkie mandaty. Wynik był świetnym, a gdyby wybory odbywały się przed decyzją koalicji w sprawie przeprowadzenia plebis­cytu , nigdyby do plebiscytu i podziału Śląska nie przyszło, gdyż przy wyborach komunalnych oddano 80% na listy pol­skie.

Przebiegłość palityki niemieckiej zwyciężyła, plebiscyt był uchwalony a emigrantom przyznano prawo do razstrzy­gnięcia losów Górnego Śląska.

Jan Nowak
Kronika Miasta i Powiatu Tarnowskie Góry,1927n