Skip to content
Panowie Brzeźnicy Drukuj Poleć znajomemu
Prusko-brandenburscy Kirasjerzy z 1813 roku
Prusko-brandenburscy Kirasjerzy z 1813 roku

Górnośląska szlachta – Wrochemowie Cz. V

Wilhelm, najstarszy syn starosty Gottloba von Wrochem, w 1800 r. - miał wówczas osiem lat - został wysłany na kilka lat na naukę do domu Leopolda von Groelinga w Pniowie.

Leopold był synem słynnego wówczas generała Jana Benedykta. Następnie kształcił się w Akademii Rycerskiej w Legnicy a potem studiował na uniwersytecie w Berlinie. W czasie wojen napoleońskich służył w 1. Śląskim Regimencie Kirasjerów. Za udział i waleczność w bitwie pod Lipskiem został odznaczony przez króla pruskiego Krzyżem Żelaznym II kl. Służbę wojskową zakończył w stopniu podporucznika.

Krzyż żelazny II Klasy z 1813
Krzyż żelazny II Klasy z 1813
W 1817 r. osiadł w kupionych mu przez ojca dobrach w Brzeźnicy. W 1818 r. ożenił się z Karoliną von Jordan. Dwa lata później został wybrany starszym ziemskim powiatu raciborskiego i pełnił ten urząd do 1850 r. W latach trzydziestych często zastępował w obowiązkach starosty powiatu raciborskiego swego ojca, Gottloba.

Spośród synów, starszy Wilhelm miał odziedziczyć majątek i dwór w Brzeźnicy. Młodszy syn Kurt wstąpił do armii, gdzie dosłużył się stopnia majora w 2. Magdeburskim Regimencie Piechoty Księcia Ludwika Ferdynanda. Córka Karolina została w 1850 r. żoną generała Gustawa von Pritzelwitz. Jej córka Ella poślubiła w 1882 r. swojego kuzyna Artura von Wrochema, syna Ottona. Wilhelm „młodszy” tak jak ojciec służbę wojskową odbył w 1. Śląskim Regimencie Kirasjerów we Wrocławiu. W 1857 r. po wyjściu z wojska, przejął ojcowskie dobra. Nie był jednak rolnikiem i jego gospodarowanie spowodowało upadek tego majątku. Wilhelm „starszy” zmarł na początku 1861 r.

W 1868 r. panował w powiecie raciborskim pomór bydła. Majątek Wrochemów – jak i cały powiat – znalazły się w kordonie sanitarnym. W tym samym roku pewnej nocy wybuchł w dworze Wrochemów pożar. Płomień zniszczył praktycznie całkowicie budynek. Załamany Wilhelm, jeszcze tej samej nocy sprzedał swoje dobra księciu raciborskiemu Wiktorowi I zu Hohenlohe-Schlilingsfürst. Zastrzegł jednak sobie na 18 lat prawo do użytkowania majątku oraz dożywotnie mieszkanie w dawnym dworze w Brzeźnicy. Wilhelm większość czasu spędzał nie na Śląsku a w Berlinie. Zmarł na początku 1898 r. i został pochowany na cmentarzu ewangelickim w Raciborzu.

Młodszy brat Wilhelma, Kurt służył w wojsku od 1851 r. W stopniu kapitana brał udział w kampanii wojennej przeciwko Austrii i jej sojusznikom w 1866 r. oraz w wojnie prusko-francuskiej w 1870 r. Za udział w walkach pod Sedanem został odznaczony Krzyżem Żelaznym II Klasy. Jego zdrowie jednak podupadło. W 1872 r. został awansowany do stopnia majora i przeniesiony do 2. Magdeburskiego Regimentu Piechoty Księcia Ludwika Ferdynanda. Zmarł nagle na zawał serca podczas manewrów wojskowych pod koniec lata 1873 r.

Arkadiusz Kuzio-Podrucki