|
Panowie Radzionkowa,
Panowie z Wierzbna koło Świdnicy - de Wrbna - znani byli już w XIII w. Przedstawicielem tego rodu był najprawdopodobniej Henryk z Wierzbna (zm. 1319), bp Wrocławia. W następnych stuleciach ród podzielił się na kilka linii.
W królestwie Czech osiągnęli wysokie godności, np. Jan (zm. 1593r.) był starostą ziemskim w Opawie, a Stefan (zm. 1660r.) cesarskim generałem i wyższym podskarbim morawskim. Ferdynand Oktawian (zm. 1695r.) był starostą ziemskim księstwa opolsko-raciborskiego. Żyjący na przełomie XVII i XVIII w.
| |
Herb Wierzbna
- w polu błękitnym pas złoty, a nad nim i pod nim po trzy złote lilie. Ponad hełmem z błękitno-złotymi labrami kolumna złota przebita takąż strzałą na skos.
|
|
Wacław Albert był cesarsko-królewskim tajnym radcą i podskarbim, jak również starostą ziemskim księstwa legnickiego. Sporą karierę zrobił Jan Franciszek. Był najwyższym sędzią sądu lenników, tajnym radcą, namiestnikiem, a w końcu najwyższym kanclerzem Czech. Jego imiennik był wówczas królewskim radcą kamery na Śląsku.
16 kwietnia 1642 r. starosta ziemski w księstwie opawskim Jan Stefan wraz z synem Wacławem de Wrbna uzyskali od ces. Ferdynanda III Habsburga nadanie godności hrabiego cesarstwa.
Od dwóch synów Stefana (zm. 1567r.) wywodzą się dwie główne linie. Od Alberta wywodzi się linia śląska wygasła wraz ze śmiercią Karola Wacława w 1757r. Od starszego Jana pochodzi linia czeska. Jej przedstawiciele zostali po raz ostatni wymienieni w Kalendarzach Gotajskich w 1967r. Można sądzić, że nadal żyją.
Pierwszą panią Radzionkowa z tego rodu była Dorota ok. 1490 r. Po niej odziedziczyli osadę syn Mikołaj, a następnie wnukowie Jan, Bartłomiej i Szczepan. Rządzący w imieniu trzech braci stryj Henryk sprzedał osadę w 1539/1540 r. Adrianowi Hörnig.
AKP, DaW |
