Tropiciel Słów

Działalność Bolesława Lubosza, która często była związana z Tarnowskimi Górami jest na pewno warta ocalenia i zapisania w pamięci. ,,Można na nim polegać podobnie jak na górnikach pracujących pod ziemią. Jego wiersze poświęcone tym ludziom należą do najpiękniejszych jakie tłumaczyłem.

Bolesław Lubosz na jednym ze spotkań
z tarnogórzanami

Publikowały je liczne niemieckie antologie (...) i tak jak górnicy urabiają węglowe złoża, w podobny sposób on krząta się przy słowie (...). Tropiciel słów” - pisał o Luboszu wybitny poeta, germanista mieszkający w Berlinie, Henryk Bereska.

Lubosz urodził się w Tarnowskich Górach 11 stycznia 1928r., gdzie jego ojciec osiadł po zakończeniu trzeciego powstania i pracował w miejscowym węźle kolejowym. Z Tarnowskimi Górami związane są jego lata dzieciństwa oraz młodości. Po maturze w Liceum im. Księcia Jana Opolskiego (dzisiaj LO im. S.Staszica) studiował w Uniwersytecie Jagiellońskim polonistykę i slawistykę. Po wojnie razem z panem Miłowanowem zrekonstruował miejską bibliotekę publiczną (Luboszowie ukrywali podczas okupacji księgozbiór biblioteki gminnej ze Strzybnicy) oraz stworzył zalążki kół: dramatycznego i muzycznego. Działał w harcerstwie, był drużynowym w Szkole Ćwiczeń, członkiem miejscowej Komendy Hufca, przy której wraz z bratem Jerzym założył bibliotekę, głównie z własnych, rodzinnych zbiorów.

Po studiach pan Bolesław, jako mieszkaniec Tarnowskich Gór, z wielkim zaangażowaniem pracował przy powołaniu do życia Towarzystwa Miłośników Ziemi Tarnogórskiej. Pierwszym prezesem Towarzystwa był sztygar Alfons Kopia, a sekretarzem generalnym - Bolesław Lubosz. To właśnie dzięki, między innymi, ich działalności ocalał budynek „Sedlaczka” i rozpoczęto profesjonalną penetrację tarnogórskich podziemi; zorganizowano także pierwszą wystawę muzealną. W tym czasie ściągnął Lubosz do Tarnowskich Gór wybitnych pisarzy, np.: Gustawa Morcinka, Wilhelma Szewczyka, czy Zdzisława Hierowskiego, by pozyskać ich poparcie dla działań organizującego się Stowarzyszenia Miłośników Ziemi Tarnogórskiej.

Bolesław Lubosz rozpoczął wielką popularyzatorską kampanię w prasie wojewódzkiej, jak i ogólnopolskiej, na temat historii i literatury Tarnowskich Gór. Wynikiem tych starań pisarskich jest między innymi książka „Kraina gwarków i lasów”, opowiadająca o przeszłości i teraźniejszości miasta gwarków (wydana w 1966r.). Ma w swoim dorobku pisarskim 50 powieści, tomów wierszy, esejów, opowiadań oraz sztuk teatralnych. Zdobył nimi uznanie w całej Polsce, a jego książki tłumaczone były na języki: niemiecki, czeski, łużycki. Był również tłumaczem literatury niemieckiej. Za swoją twórczość otrzymał wiele nagród i wyróżnień.

Lubosz w wielu opowiadaniach i esejach eksponuje temat związany z ziemią tarnogórską. Jego wybitny i uznany poemat ,,Cztery pory odkupienia” zaczyna się od słów: ,,Zacznijmy od zmartwychwstania tarnogórskich traw i drzew...”.

Ten znany i ceniony pisarz, choć mieszkał w Katowicach, był ciągle obecny w rodzinnym mieście; brał udział w wielu ważnych wydarzeniach kulturalnych, a spotkania z nim np. w ,,Wieczorze pod renesansowym stropem”, w Stowarzyszeniu Miłośników Ziemi Tarnogórskiej czy galerii Pod-Nad gromadziły licznie tarnogórzan. Przez wiele lat był jurorem w Tarnogórskim Konkursie Poetyckim pod patronatem ks. J.Twardowskiego i opieką burmistrza miasta. Jego wiedza i doświadczenie literackie pozwoliły odkrywać młode talenty, a konkursowi nadały ogromnej rangi.

Sobie zapisujemy przetrwanie ocalając to, co wartościowe i cenne dla kultury naszej małej ojczyzny. To wystarczający powód, by przypomnieć kim dla naszego miasta jest Bolesław Lubosz.

Stanisława Szymczyk