|
Panowie Łubia, Rybnej, Sowic i Lasowic
Pierwszym znanym przedstawicielem rodu był Nicolaus Kopczeński z Kopienic, wymieniony w dokumencie z 1466r. W 1477r. kupił od księcia toszeckiego Przemka dobra Łubie (dziś gmina Zbrosławice). Jego potomkowie przyjęli jako nazwisko nazwę herbu - Blacha.
| |
Herb Blachów katolickich
|
|
W początkach XVI w. byli posiadaczami Rybnej, Sowic i Lasowic. Wspomniał o tym Jan Nowak w swej Kronice...: „Rybna była w dawnych wiekach siedzibą polsko-śląskiego rodu szlacheckiego Blachów, do którego także Sowice i Lasowice należały. Na początku 16 wieku, ściśle w r. 1526 dziedzic nazywał się Jan Blacha, który, dzieląc się później majątkiem ze swoim bratem Jerzym, sprzedał prawdopodobnie dobra sowickie i lasowickie, gdyż, jako właściciela tychże, widzimy koło r. 1600 Jana
Fryderyka Dreslera de Schaerfenstein. W r. 1726 sprzedał Rybnę Bogusław Jakób Blacha Janowi Kotulińskiemu...”. | |
Herb Blachów ewangelickich
|
|
Najbardziej znaczącym faktem z dziejów rodu Blachów dla Tarnowskich Gór była decyzja o podpisaniu w 1537r. umowy z księciem karniowskim Jerzym von Ansbach. Dzięki niej mogło swobodnie rozwijać się miejscowe górnictwo. W zamian mieli oni otrzymywać wraz z innymi posiadaczami okolicznych pól, udziały z dochodów z książęcych dziesięcin pobieranych od wydobytego urobku.
Posiadaczami Łubia byli aż do 1735r., kiedy to dobra te przeszły na rodzinę Ziemięckich.
Po sprzedaży majątków Rybna i Łubie, główną siedzibą rodu stały się Tuły leżące przy trakcie z Opola do Kluczborka. Wznieśli tam okazały barokowy pałac. Stał się on dla nich domem do ok. 1865r. kiedy to przeszedł w ręce rodu baronów von Fürstenberg.
Niektórzy z Blachów przenieśli się do Wielkopolski, gdzie w 1700r. we Wschowie urząd cześnika dzierżył Mikołaj. Inni natomiast przenieśli się do Czech i Moraw, gdzie Michał Wacław i Rafał Wacław przyjęli czeskie szlachectwo.
W ciągu stuleci ród podzielił się na linię ewangelicką i katolicką. Różniło ich nie tylko wyznanie, ale i wizerunek herbu.
Po raz ostatni w Kalendarzach Gotajskich wspomniano o nich w 1891r.
AKP DaW |
