Brynek

Pierwszy pałac został zbudowany na początku XIX wieku, przez ówczesnego właściciela księcia Adolfa zu Hohenlohe-Ingelfingen z Koszęcina. Kilkanaście lat później kupił go hrabia Hugo I Henckel von Donnersmarck z Siemanowic. W 1872 roku pałac został po raz pierwszy przebudowany. Powiększono go o dwa skrzydła.

Pałac w Brynku. Fasada ogrodowa

Na początku XX wieku pałac przeszedł gruntowną zmianę. Autorem projektu przebudowy w stylu eklektycznym był wrocławski architekt Karol Grosser. Prace trwały trzy lata i pochłonęły ogromną sumę ponad 3 milionów ówczesnych marek (dziś tę sumę należałoby pomnożyć najpewniej przez 100).

W śląskiej prasie z 1908 roku znalazł się opis pałacu: „...Na parterze mieszczą się pomieszczenia gospodarcze, na głównym piętrze: hall, pokój pana, biblioteka, trzy salony, duża jadalnia, jadalnia rodzinna, a w skrzydłach sypialnie z obszernymi pomieszczeniami towarzyszącymi. Z jadalni prowadzi ganek wprost do pańskiej loży w kaplicy, która posiada osobne zewnętrzne wejście. Drugie piętro korpusu środkowego zajmują pomieszczenia bankietowe (Dinnerstube), a w skrzydłach - pokoje gościnne”.

Za rządów hitlerowskich pałac zajęli nowi władcy Niemiec. Urządzono w nim szkołę Hitlerjugend. Rodzina hrabiego zamieszkała w dawnych oficynach. Sam hrabia zginął w 1940 roku.

Po wojnie pałac służył oświacie. Swą siedzibę znalazła tam szkoła leśna. Wygląd rezydencji prawie się nie zmienił. Pomieszczenia zaadaptowano tylko na nowe potrzeby.

AKP