Pniowiec

Osada według Jana Nowaka istniała już w XIV wieku i należała do pana na Tarnowicach, niejakiego Mikołaja Włodki. Dwa stulecia później tak jak w okolicy i tutaj rozwinęło się górnictwo. Powstało wówczas kilkadziesiąt szybów. W okresie tym wieś należała do dziedzica na Tarnwicach Mikołaja Wrochema. W późniejszych stuleciach stała się własnością Hencklów z linii bytomsko-siemianowickiej.

Herb Pniowca
wg M.Gumowskiego

Po 1922r. osada została w granicach Polski, choć niedaleko przebiegała granica z Niemcami. Współcześnie stanowi dzielnicę Tarnowskich Gór.

Osada posiada własny herb mówiący, że wizerunek w tarczy herbowej związany jest z nazwą osady, tak też widnieje w herbie Pniowca ścięty pień drzewa z wbitą w niego siekierą. M.Gumowski proponuje, aby pień i drzewiec siekiery były złote (żółte), siekiera srebrna (biała), a tło błękitne.

Opr. AKP