Biskup tarnogórzanom

Aż do 1821r. Tarnowskie Góry wraz z całym dekanatem bytomskim i pszczyńskim należały do diecezji krakowskiej i choć od pocz. XIII wieku ziemie te były częścią Śląska, fakt ten przypominał, iż w zamierzchłych czasach należały do Małopolski.

Kościół św. Apostołów Piotra i Pawła.
Widok na ołtarz (ok. 1910)
(fot. z: Tarnowskie Góry na starych mapach
i pocztówkach, wyd. PPPHU „Rococo” Jarosław A. Krawczyk)

To, iż diecezja była rozległa, a jej stolica znajdowała się za granicą, powodowało chyba, że wizyty biskupie w mieście Gwarków częste w dawnych czasach nie były. Wielkim też świętem najpewniej stały się odwiedziny biskupa-sufragana krakowskiego Mikołaja Oborskiego w 1670r.

Diecezja krakowska pozostała bez swego biskupa latem 1657r. po śmierci Piotra Gembickiego. Niedługo przed nim zmarł także jego sufragan Wojciech Lipnicki. 5 września tego samego roku nominację na opróżnione biskupstwo od króla Jana II Kazimierza dostał Andrzej Trzebnicki. Nowy ordynariusz przybrał sobie do pomocy Mikołaja Oborskiego, swego przyjaciela z lat studiów w Rzymskim Collegium Romanum.

Wizyta na Śląsku

W 1670r. Mikołaj Oborski przybył z wizytą do dekanatu bytomskiego. 2 maja dokonał konsekracji drewnianej świątyni w Miasteczku. Kościół ten zaledwie cztery lata wcześniej wybudowany istnieje do dziś.

Dwa dni później biskup był w Tarnowskich Górach. Uroczystość poświęcenia kościoła parafialnego musiała być nader wystawna. Wydano stosowny dokument, zapisany w „Kronice...” Jana Nowaka:

„W Imieniu Pańskiem! Amen!
W roku 1670, dnia 4 maja, Ja, Mikołaj Oborski, z łaski Bożej i Stolicy Apostolskiej, biskup Loadycei i sufragan Krakowski konsekrowałem tarnogórski kościół i główny ołtarz na cześć św. Apostołów Piotra i Pawła i ołtarz na cześć św. Krzyża i zamknąłem w nim relikwie męczenników świętych, Juljana i Maurycego, i udzieliłem wszystkim wierzącym chrześcijanom, którzy dziś i za jeden rok w rocznicę poświęcenia kościół nawiedzą, 40 dni odpustu według zwyczajnych przepisów kościelnych. Dzień rocznicy poświęcenia kościoła oznaczam na niedzielę po święcie św. Marcina.
Nicol. Oborski”

W czasie tej wizyty biskup po raz pierwszy też udzielał tarnogórzanom bierzmowania.

Nie sobie zaszczyty

W 1677r. Oborski nie przyjął proponowanej mu przez króla Jana III Sobieskiego godności arcybiskupa lwowskiego. Tuż po świętach Bożego Narodzenia 1679r. zmarł jego przełożony, biskup Andrzej Trzebnicki. Naturalnym byłoby, aby go zastąpił jego sufragan, ale Oborski był już bardzo wiekowym człowiekiem - miał prawie 70 lat. Został administratorem diecezji. Dopiero w połowie 1681r. nowym ordynariuszem krakowskim został Jan Małachowski, dotychczas rządzący diecezją chełmińską.
Mikołaj Oborski zmarł niedługo później 16 kwietnia 1689r. Uznany był już za życia za wielce zasłużonego dla diecezji krakowskiej. Podobnie można chyba uznać w odniesieniu do tarnogórskiego kościoła parafialnego pw. Św. Apostołów Piotra i Pawła.

Artur Kozłowski