| Dla pomocy proboszczom tarnogórskim sprowadzeni zostali w 1675r. ojcowie jezuici. Ich głównym celem było wówczas hamowanie rozszerzania się protestantyzmu. Tam zaś gdzie już istniał, prowadzenie pracy misyjnej i oświatowej. Założyli oni w Tarnowskich Górach szkołę, której wysoki poziom skłonił nawet protestantów do posyłania tam swoich synów. | |
Pani Barbara Babirecka podczas odczytu
|
|
Swoim zwyczajem założyli także Bractwo Św. Barbary. Przybycie w 1721r. do tarnogórskiej parafii proboszcza ks. Andrzeja Augustyna Ziebrowskiego - także gorliwego czciciela tej świętej - spowodowało wielkie upowszechnienie się kultu św. Barbary. Do kościoła parafialnego dobudowano kaplicę św. Barbary, w której bractwo mogło mieć swoje nabożeństwa.
Ksiądz Ziebrowski napisał do Stolicy Apostolskiej z prośbą o oficjalne zatwierdzenie istniejącego już Bractwa. Nie wiadomo kiedy to uczynił. Odpowiedź jaka przyszła na ręce biskupa krakowskiego (parafia tarnogórska wraz z całym dekanatem bytomskim należała do diecezji krakowskiej) była datowana na 21 marca 1747r.
Bulla papieska spełniała prośbę proboszcza Ziebrowskiego. A oto jej najważniejsze wyjątki:
„Benedykt XIV papież na wieczną rzeczy pamiątkę. ponieważ, jak dowiedzieliśmy się, w kościele parafialnym św. Piotra i Pawła miasta Tarnowskich Gór, krakowskiej diecezji, istnieje bogobojne Bractwo obojga płci wiernych w Chrystusie pod wezwaniem św. Barbary (...), którego bracia i siostry usiłują dokonywać jak najliczniejszych dzieł pobożności i miłosierdzia, My (...) ufni w Miłosierdzie Boga Wszechmogącego (...) udzielamy odpustu zupełnego...”
Tu następowało długie wyliczanie różnych okoliczności, w jakich można było uzyskać odpusty; z uczynków miłości bliźniego wymieniono m.in.: ugoszczenie ubogich, godzenie zwaśnionych, nawracanie ludzi źle czyniących.
Można sobie wyobrazić, jakie wówczas wrażenie musiała wywołać Bulla Papieska, bo przecież i obecnie byłoby to wielkim przeżyciem dla parafian.
Fakt nadejścia bulli papieskiej - mądry proboszcz wraz z jezuitami postanowili (ze względu na protestanckie władze miejskie) jak najlepiej wykorzystać oraz nadać mu odpowiednią wagę i rozgłos. Dlatego uroczyste ogłoszenie Bulli Papieskiej wyznaczono na dzień 15 sierpnia, tj. w święto Wniebowzięcia NMP.
Założono Księgę Bractwa, w której zapisywano członków. Księgę opatrzono łacińskim, długim - jak to wówczas było w zwyczaju - tytułem, którego początek, w polskim tłumaczeniu, brzmiał:
„Album bractwa św. Barbary Dziewicy PATRONKI TEGO MIASTA dla szlachetnego współzawodnictwa założonego...”
Dowiadujemy się stąd o rzeczy bardzo ważnej: św. Barbara obrana została za patronkę całego miasta, a nie tylko Bractwa. Tak zatem kościół św. Apostołów Piotra i Pawła w Tarnowskich Górach stał się centrum kultu św. Barbary i stąd szybko się rozszerzał...
Barbara Babirecka
Fragment odczytu wygłoszonego w dn. 2 XII 2000r |
