Ostatnia wizyta polskiego króla

Do Tarnowskich Gór Wettyn - jeszcze jako elektor Saksonii Fryderyk August II - przybył 6 stycznia 1734r. W mieście czekało na niego 25 delegatów konfederacji warszawskiej z 8 senatorami wśród nich i ok. 800 szlachty.

August III Sas

Karol Józef Erdmann hrabia Henckel von Donnersmarck 2. wolny pan stanowy Bytomia witał królewskiego gościa dwa dni później. Monarcha po przybyciu do Piekar Śląskich w tamtejszym kościele - podobnie jak jego ojciec August II - zaprzysiągł Pacta Conventa. Tydzień później był w Krakowie i 17 stycznia został tam koronowany.

W Rzeczpospolitej wybuchła wojna domowa. Obydwu pretendentów poparły różne europejskie potęgi. Za Sasem opowiedziała się Austria z Rosją. Za Leszczyńskim Francja. Konflikt ten zakończył się w 1735r. W Wiedniu podpisano porozumienie. Leszczyński otrzymał Lotaryngię i Bar w dożywotnie władanie wraz z prawem używania tytułu króla. Franciszek Stefan dotychczasowy władca Lotaryngii dostał wielkie księstwo Toskanii. Miało mu ono przypaść po śmierci ostatniego z Medyceuszy Gian Gastone (zmarł w 1737r.). Fryderyka Augusta uznano za króla Polski i wielkiego księcia Litwy. Walki w Polsce ostatecznie zakończył sejm pacyfikacyjny w 1736r.

Do Tarnowskich Gór nie przyjechał August III Sas już nigdy. Jego następca Stanisław August Poniatowski też nie był tutaj gościem, a potem już nie było polskich królów. Możnaby uznać wizytę cara Aleksandra I Romanowa, który po 1815r. nosił tytuł króla Polski, ale faktycznie był to czas rozbiorów i Polska własnych władców nie miała.

AK-P