|
Z wielkiemi uroczystościami ochrzcili tu księża Jezuici żyda Schwarza dnia 29
marca 1761 r.
Działalność ich uszczuplająca jednak przede wszystkiem
szeregi, protestantów była solą w oku burmistrzowi Boehmowi i radcy skarbowemu
Egerowi. Dlatego już we dwa lata po ostatecznem zajęciu Śląska, po wojnie
siedmioletniej zostali wypędzeni na rozkaz króla Fryderyka II w październiku
1765 r. z Tarn. Gór.
|
|
Ignacy Loyola - założyciel
zakonu Jezuitów |
|
Dom księży Jezuitów (ul. Zamkowa nr. 7), bez odszkodowania dla
nich oddano na własność miastu. Dla katolików był to cios dotkliwy, gdyż szkoła
łacińska przestała istnieć i młodzież napływała do szkoły ewangelickiej. Dom
pojezuicki nabył w roku 1774 Jerzy Wacław von Sebottendorff i Lorenzdorff i po
kilku zmianach właścicieli przeszedł dnia 12 września 1834 na własność stolarza
Bannerta. Dziś majduje się w posiadaniu firmy żydowskiej Panowski i Bach.
W roku 1772 znów grasowała tu ospa, która pochłonęła 37osób, przy ogółem 70-ciu
wypadkach śmierci w owym roku.
Dnia 11 stycznia 1776r. umarł ks. Kępa, mając lat 72, jako ofiara prowadzonych
przez protestantów przeciw niemu intryg, i pochowano go w podziemiach kaplicy
św. Barbary. Następcą jego był ks. Franc. Bartuzel, rodem z Babic w powiecie
raciborskim, gdzie się urodził dnia 1 kwietnia 1731 roku. Dnia 26 października
ochrzcił pewną żydówkę z Białej w powiecie prudnickim, a dnia 19 października
1784 jakiegoś innego żyda.
W tym czasie wikarym przy kościele był ks. Kowalski. który mieszkającej tu
generałowej von Pirch udzielał lekcji języka polskiego.
Kazania były wtedy wygłaszane tylko w języku polskim i dopiero w roku 1811
zaprowadzono tu co trzecią niedzielę także kazania niemieckie, ponieważ ówczesny
ks. Sznajderski, rodowity Morawianin z Hulczyna, nie władał dostatecznie
językiem polskim. Stosunek ten trwał jeszcze mniejwięcej do roku 1870.
Po wojnie siedmioletniej umieszczono w Tarn. Górach szwadron husarzy pod
dowództwem majora von Groehlich, później pod Paczyńskim i Zagórskim do roku
1792. Również stała tu załogą kompania piechoty z Koźla, lecz odwołano ją w roku
1790 z powodu bijatyki, stoczonej z górnikami w arendzie lasowickiej, gdzie
celem likwidacji walki musiał wkroczyć nawet cały szwadron husarzy. Żołnierze
swego czasu przeważnie byli żonaci i mieszkali w kwaterach obywatelskich.
Jan Nowak,
Kronika miasta i powiatu Tarnowskie Góry, 1927
|
