|
Hrabianka Henckel,
teściową Goethego
Wielki poeta i pisarz niemiecki Johann Wolfgang Goethe przybył do Tarnowskich
Gór 4 września 1790 r. Celem było zobaczenie słynnej maszyny ogniowej (dziś
zwanej parową). Nie mógł przypuszczać, że los zwiąże jego rodzinę z rodem
tarnogórskich panów Henckel von Donnersmarcków.
|
|
Jedyną córką hrabiego Wiktora Amadeusza Henckel von Donnersmarcka z jego drugiego małżeństwa z Otylią von Lepel była Henrietta. Urodziła się w Poczdamie jesienią 1776 r. W wieku 20 lat została żoną starszego od niej o 16 lat barona Juliusza von Pogwisch. Jego włości znajdowały się w Kurlandii.
Pierwsze dziecko Henrietty i Juliusza, Otylia, urodziła się niemalże dokładnie dziewięć miesięcy po ślubie rodziców, 31 października 1796r. Jako mała dziewczynka wraz z matką przybyła na dwór książęcy do Weimaru. Tam w 1817 r. została żoną Augusta von Goethe, jedynego syna wielkiego poety Johanna Wolfganga Goethego. Matka panny młodej baronowa Henrietta von Pogwisch (z domu hrabianka Henckel von Donnersmarck) miała wówczas 41 lat. Możliwe, że była na ślubie swej pierworodnej córki i poznała
wówczas rodzinę pana młodego.
Małżeństwo Augusta i Otylii nie było szczęśliwe. Ona z żywym intelektem i niezwykłym urokiem odstawała od męża, którego pozycja wynikała li tylko z dobrego urodzenia i godności szambelana wielkiego księcia. Doczekali się trójki dzieci. Najstarszy syn Walter przyszedł na świat już wiosną 1818 r. Potem urodził się w 1820 r. drugi syn Wolfgang, a w końcu w 1827 r. przyszła na świat jedyna córka Alma. August von Goethe zmarł w 1830 r. w Rzymie, a jego ojciec, poeta Johann Wolfgang dwa lata później.
Wczesną jesienią 1844 r. zmarła Alma von Goethe.
Matka Otylii, Henrietta von Pogwisch, de domo Henckel von Donnersmarck zmarła pod koniec wiosny 1851 r. Miała wówczas prawie 75 lat. Można sądzić, że zdążyła poznać swych wnuków, którzy byli także wnukami sławnego Johanna Wolfganga Goethego.
28 sierpnia 1859 r. Walter i Wolfgang otrzymali od wielkiego księcia Karola Aleksandra von Sachsen-Weimar-Eisenach tytuły baronów. Wolfgang uzyskał 4 lutego 1861 r. potwierdzenie swego tytułu od króla pruskiego. Nie ożenił się i nie pozostawił potomstwa. Otylia von Goethe, de domo von Pogwisch zmarła jesienią 1872 r. w Weimarze. Jako ostatni z linii potomków wielkiego poety (a także Henrietty hrabianki Henckel von Donnersmarck), zmarł Walter 15 kwietnia 1885 r. w Lipsku.
Spadkobiercami zmarłego bezpotomnie Waltera barona von Goethe, został hrabia Leon Amadeusz Henckel von Donnersmarck (bratanek hrabianki Henrietty Henckel von Donnersmarck i kuzyn Otyli von Goethe, de domo Pogwisch) oraz radca służby sanitarnej dr Feliks Vulpius (krewny Krystyny Vulpius, żony poety Johanna Wolfganga). W maju 1885 r. ze sporej części odziedziczonego spadku utworzyli fundację. Została ona potwierdzona w dniu 8 sierpnia 1885 r. listem wielkiego księcia weimarskiego Karola
Aleksandra. Tak powstało w Weimarze Narodowe Muzeum Goethego (niem. Goethe-Nationalmuseum). Zadaniem powstałej placówki była (i nadal jest) ochrona i badanie spuścizny wielkiego poety Johanna Wolfganga Goethego. CarI Ruland, będący od 1870 r. dyrektorem muzeum wielkiego księcia został także dyrektorem muzeum Goethego, które zostało uroczyście otwarte 3 lipca 1886r. Arkadiusz Kuzio-Podrucki |
