Juliusz Kapuściok (1886-1968)

Juliusz Kapuściok, o którym mowa w niniejszym tekście, najbardziej znany był w Tarnowskich Górach lat międzywojennych jako restaurator. W 1922 roku wraz z małżonką Amalią (z d. Majowska), został dzierżawcą, mieszczącego się przy Rynku, „Hotelu Pod Lipami”, w którym znajdowała się elegancka restauracja, słynąca z doskonałej kuchni i wspaniałej atmosfery. Niezwykle czynny, energiczny, działał Juliusz Kapuścisk w tarnogórskich organizacjach: Towarzystwie Gimnastycznym „Sokół” oraz Bractwie Kurkowym. Znany był także jako właściciel (od 1931 roku), Drukarni Polskiej, która wydawała popularną w mieście gazetę „Nowiny.”

Juliusz Kapuściok
w regulaminowym stroju Kurkowego Bractwa Strzeleckiego w Tarnowskich Górach, fot. W. Pilarczyk, lata 30. XX w., wł. oryginału Maria Kapuściok
 

Juliusz Kapuściok – powstaniec śląski, działacz plebiscytowy, restaurator-gorący polski patriota, urodził się w 1886 roku w Miedarach (pow. Tarnowskie Góry), w rodzinie Feliksa i Łucji Kapuścioków. W wieku 15 lat został osierocony. Pracę zawodową rozpoczął w Tarnowskich Górach. Początkowo pracował w kancelarii adwokackiej, później został urzędnikiem Spółki Brackiej. W gorącym okresie walk o przyłączenie Śląska do Polski zaangażował się w akcji plebiscytowej, walczył w powstaniach śląskich. O takich jak on napisał w 1927 roku, Jan Nowak, kronikarz miasta, iż w tych przełomowych latach „pomni swojego polskiego pochodzenia, swoich polskich matek i ojców, mimo prześladowań i niepewności jutra otwarcie stanęli po stronie polskiej.” W 1921 roku Juliusz Kapuściok ożenił się z Amalią Majowską. W pamiętnym 1922 roku, kiedy to część Górnego Śląska, w tym miasto Tarnowskie Góry, przyłączona została do Polski, młodej rodzinie urodziła się najstarsza córka Maria, już obywatelka II Rzeczypospolitej. W latach następnych przyszły na świat kolejne trzy córeczki.

Karykatura autorstwa Michała Dragana
przedstawiająca Juliusza Kapuścioka, 1937 r.
Własność Muzeum w Tarnowskich Górach

Szczęśliwy okres w życiu Juliusza Kapuścioka i jego bliskich zakończył się w chwili wybuchu wojny. Jak wspomina córka Maria mieszkająca obecnie w Krakowie „cała nasza rodzina musiała uchodzić ze Śląska (po ostrzeżeniach, że na ojca hitlerowcy wydali wyrok śmierci).” W końcu wraz z czwórką dzieci, wśród których była najmłodsza córeczka, 6-letnia Urszulka, po „wielu perypetiach” Kapuściokowie dotarli do Krakowa. Znaleźli się tam „wśród obcych ale życzliwych ludzi,” którzy postarali się o mieszkanie dla rodziny i pracę dla Juliusza Kapuścioka – początkowo w restauracji „Okocim,” później w kantynie dla polskich pracowników gospodarczych, na ul. św. Marka.
W lokalu tym, jak wspomina córka „ojciec dożywiał wielu głodujących Polaków uciekinierów i ukrywających się,” co niejednokrotnie ratowało im życie.

Po zakończeniu wojny rodzina Juliusza i Amalii Kapuścioków pozostała w Krakowie. Juliusz Kapuściok prowadził krótko wspomnianą wyżej restaurację „Okocim”, córki kształciły się – ukończyły studia wyższe i dzisiaj wraz z rodzinami mieszkają w Krakowie.

Juliusz Kapuściok, znany, lubiany, szanowany obywatel miasta Tarnowskie Góry lat międzywojennych zmarł w 1968 roku w królewskim Krakowie.

Pochowany został na Cmentarzu Rakowickim.

Teresa Nogaj