| Jest jednym z pierwszych znanym z imienia mieszkańcem i właścicielem Tarnowic. Odziedziczył je po rycerzu Adamie, który zmarł najprawdopodobniej wkrótce po 1351r. Niestety w żadnym z zachowanych dokumentów nie ma wzmianki czy Świętosław był synem czy też bratem Adama.
Śmierć Adama nastąpiła w tym samym czasie co i śmierć księcia Bolesława (1354/1355r.). | |
Pozostałość po rycerskim gródku w Starych Tarnowicach z XIII-XV w.
|
|
Był ostatnim z linii bytomsko-kozielskiej Piastów. Do spadku zgłosiło się kilku chętnych. Pierwszą decyzję o podziale spadku podjął pan zwierzchni obu książąt i całego Śląska, Karol IV Luksemburg, cesarz i król czeski, już w 1355r. Uznał za głównych spadkobierców księcia Konrada z Oleśnicy i księcia Przemysława z Cieszyna. Większe wpływy miał Przemysław. Bytomianie bardziej popierali Konrada. Spór o księstwo i poszczególne grody trwał latami. Świętosław znalazł się w otoczeniu księcia Oleśnicy
Konrada.
8 grudnia 1357r. w Bytomiu książęta porozumieli się, że Koźle należeć będzie do księcia oleśnickiego, zaś Toszek i Pyskowice do cieszyńskiego. Podpisany układ potwierdził przebywający wówczas w Bytomiu cesarz Karol IV. Kilka dni później już we Wrocławiu monarcha zatwierdził rozjemców w sporze o granice między Bytomiem i Pyskowicami. Konrad zaproponował Ottona z Wołowa i... Świętosława z Tarnowic; Można sądzić, iż Świętosław należał do najbliższego otoczenia księcia Konrada. Można też być prawie
pewnym, że był obecny podczas wizyty cesarza w Bytomiu oraz brał udział w podjętych tam rokowaniach nad układem między Konradem i Przemysławem.
Spór o księstwo bytomskie ostatecznie zakończył się 26 stycznia 1369r. Wówczas to książę Konrad II wystawił dokument, w którym zapisano:
„My, Konrad II, z Bożej łaski książę śląski, pan na Oleśnicy i Koźlu, obwieszczamy tym, którzy niniejszy dokument będą oglądać, czytać czy też słyszeć, że rozważnie i za radą naszych najlepszych przyjaciół i za radą umiłowanych wiernych mężów oraz niżej wymienionych dostojników, z których my wybraliśmy czterech: Mikołaja z Kotulina, Barthusa Leschotten, Ottona z Wołowa i Świętosława z Tarnowic, a nasz umiłowany szwagier Przemysław, książę cieszyński, także czterech (...) i oni w imieniu nas
obu z naszego przyzwolenia i polecenia rozważnie podzielili zamek, miasto i całą ziemię bytomską, na dwie części i poświadczają w tym piśmie niżej podany podział...”.
Wydany w tym samym dniu dokument księcia Przemysława brzmiał niemalże identycznie i także wymieniał Świętosława z Tarnowic. Książę Konrad II, którego zwolennikiem (tak jak wcześniej jego ojca) - był Świętosław, zatrzymał dotychczas już uzyskane Koźle oraz dostał wówczas drogą losowania północną część ziemi bytomskiej. Na terenie tym znajdowały się także dobra Świętosława z Tarnowic.
Podział dokonany m.in. z udziałem Świętosława okazał się trwałym. Został dopiero zlikwidowany 90 lat później kiedy to całość księstwa bytomskiego dostała się w ręce książąt oleśnickich. Na pewno nie dożył tej chwili Świętosław. Nie wiadomo kiedy zmarł. Pod koniec XIV w. w źródłach jako pan Tarnowic wymieniony był już Sambor.
Artur Kucki |
