|
Tarnogórzan absorbowała zapewne gruntowna przebudowa kościoła parafialnego pw. św. Apostołów Piotra i Pawła. Opisał to w swej kronice Jan Nowak: „Nowo wybudowany kościół poświęcił dnia 11 listopada 1851 r. ks. kanonik Ficek z Piekar Wielkich, wobec czego też od tego czasu kiermasz przypada w listopadzie. | |
Historyczny pomnik na tarnogórskim Rynku
|
|
Ołtarz zdobi duży i wspaniały obraz, przedstawiający oddawanie kluczów św. Piotrowi. Obraz ten wykonał Tarnogórzanin, zmarły w Paryżu w r. 1867 artysta malarz Fryderyk Buterwerk za 1000 tal. W r. 1901 sprawiono nową kratę komunijną ze śląskiego marmuru, oraz wspaniałe witraże do okien (...).
Z okazji poświęcenia kościoła odbyły się tu w roku 1851 misje.
Kasztany koło kościoła sadził w r. 1851 ówczesny rektor i organista Karol Winkler.
W roku 1851 dnia 21 lutego, niedoczekawszy się poświęcenia swego dzieła, zmarł ks. Sznajderski, który tu od r. 1811 pełnił obowiązki duszpaterskie. Pogrzebano go w kościele św. Anny. Jego następcą był ks. Ignacy Wawreczko (...).
Nie wiadomo, czem obaj ci księża przysłużyli się rządowi pruskiemu, gdyż jeden jak i drugi udekorowani byli wysokiemu orderami pruskimi. Ks. Sznajderski zresztą piastował także urząd inspektora szkolnego i zaprowadził tu niemieckie kazania w każdą trzecią niedzielę. Starzy ludzie powiadają, że ks. Wawreczko słynął z wielkiego daru wymowy...”.
Ksiądz Wawreczko był inicjatorem i fundatorem pomnika upamiętniającego książąt założycieli: Piasta - Jana II Dobrego i Hohenzollerna - Jerzego von Ansbacha. Pomnik ten w formie marmurowego krzyża z napisem na cokole stanął, w latach 1857-58 na rynku. Był to pierwszy pomnik w Tarnowskich Górach. Wawreczko do dziś upamiętniony jest w nazwie jednej z ulic nieopodal rynku.
Parafią ewangelicką kierował od 1839 r. pastor dr Karl Christian Weber. Urząd swój pełnił ponad pięćdziesiąt lat, dodatkowo w latach 1868-74 został superintendentem diecezji pszczyńskiej.
Burmistrzem od 1849 r. do 31 lipca 1860 r. był Rudolf Malchów. Tarnowskie Góry liczyły wówczas prawie 5,5 tys. mieszkańców i 350 domów. W roku gdy obejmował urząd wykonano ostatni w dziejach miasta wyrok śmierci, stało się to dokładnie 31 sierpnia o godz. 6.00. Skazanym był robotnik Franciszek Hayn.
Tarnowskie Góry i prawie cały Śląsk od ponad stu lat należały do Prus. Od 1840 panował Fryderyk Wilhelm IV. Jego brat i następca, Wilhelm I, od 1858 r. był regentem, od 1861 r. kolejnym królem pruskim, a od 1871 r. pierwszym cesarzem niemieckim. Franciszek Józef I Habsburg był od 1848 r. cesarzem Austrii i królem Węgier.
W sąsiedniej Rosji – granica prusko-rosyjska przebiegała wzdłuż Brynicy – do 1851 r. panował Mikołaj I Romanow. Był ostatnim koronowanym (w 1829 r.) królem Polski. Tytuł ten przynależał carom od czasów Kongresu Wiedeńskiego. Następcą Mikołaja I został jego syn Aleksander II. We Francji, także w 1851 r., cesarzem ogłoszono dotychczasowego prezydenta, Napoleona III Bonaparte.
Władczynią brytyjską od 1837 r. był słynna królowa Wiktoria. W 1876 r. ogłoszono ją cesarzową Indii. W stolicy jej imperium – Londynie – w 1851 r. powstała słynna i działająca do dziś agencja prasowa Reutersa. Uważana jest za jedną z najbardziej rzetelnych na świecie.
W dalekiej Japonii panował od 1846 r. cesarz Osahito (Komei). Był ostatnim marionetkowym władcą. Jego syn i następca cesarz Mutsuhito (Meji) obalił rządy szogunów z rodu Tokugawa i wprowadził reformy. Wkrótce Kraj Kwitnącej Wiśni stał się jedną ze światowych potęg. Za Atlantykiem w Stanach Zjednoczonych w 1853 r. odbywały się wybory prezydenckie. Po „bezbarwnym” – jak go nazwała historia – prezydencie Millardzie Fillmore’u nastąpił Franklin Pierc. Gdy obejmował urząd miał 48 lat i był wtedy
najmłodszym na tym stanowisku.
AKP |
