Pogrel

Szlachta śląska, swymi początkami sięgająca XIII w. Jednym z wybitniejszych przedstawicieli rodu był Przecław z Pogorzeli (5 maja 1299 - 5 kwietnia 1376) biskup wrocławski od 1342 roku.

W ciągu swych długich rządów uczynił wiele dla rozwoju gospodarczego podległych mu ziem. W 1344 roku kupił dla kapituły wrocławskiej księstwo grodkowskie oraz dobra i zamek Žulova (Fredeberg). Nadał prawa miejskie dla Otmuchowa, a Paczków otoczył murami (miejscowość dzisiaj zwana śląskim Carcassonne). Przez współczesnych Przecław nazywany był Aureus Episcopatus (Złoty Biskup).

Herb Grzymała - w polu srebrnym mur z trzema wieżami z otwartą bramą. Nad hełmem z srebrno-czerwonymi labrami w klejnocie takiż sam mur z trzema wieżami i trzema piórami pawimi nad środkową wieżą

Przedstawiciele rodu Pogrelów mieli swe posiadłości w wielu śląskich księstwach, m.in. brzeskim, wołowskim, świdnickim, oleśnickim. Jan Kaspar von Pogrel w 1731 roku stał się dziedzicznym baronem cesarstwa z nadania cesarza Karola VI Habsburga, a 17 czerwca 1744 roku cesarz Karol VII Wittelsbach wyniósł Pogrela do stanu hrabiów cesarstwa.

W tarnogórskim kościele p.w. św. Apostołów Piotra i Pawła został pochowany w 1556 roku Ulrich Pogrel von der Igel, starosta górniczy ziemi bytomskiej i tarnogórskiej. Jego nagrobek wykonany w stylu późnogotyckim (część historyków twierdzi, że wczesnorenesansowym) zachował się do dziś wmurowany w boczną ścianę świątyni.

AKP, DaW