Winiarnia Sedlaczka

Z owych czasów zachowało się w Tarnowskich Górach podanie, że w towarzystwie króla Augusta znajdowała się urocza hrabina Aurora Köenigsmark, znana w Polsce pod mianem hr. Cosel. Dla osobistej usługi króla, a może też jako dostawca potraw na uczty królewskie przydany był niejaki Sedlaczek. Pewności atoli co do tego niema. Podanie to spowodowało obdarzonego darem poetyckim mistrza pocztowego Hildebranda w roku 1906 do ułożenia w szacie romantycznej następujących wierszy, które na język polski, trzymając się ściśle słów i rzeczy, Jan Nowak tak przetłumaczył:

Dom Na Rynku

W rynku, tu w Tarnowskich Górach
Starożytny stoi dom;
O zdarzeniach w jego murach
Można pisać cały tom.

Gdy się wybrał do Warszawy
August, polski król, ów Sas,
Raczył podczas tej wyprawy
Tu odpocząć krótki czas.

W tylnym siedział pokoiku,
Z nim Aurora Köenigsmark,-
Wino lało się bez liku,
Bowiem król miał silny bark.

Tak przy świetle świec siedzieli
Też rycerze, cały dwór.
W winie swą rozkoszę mieli,
Śpiewem się odezwał chór.

Próbowali z różnych marek
Reńskich i węgierskich win,
Od H 9 dziesięć czarek
Wypił król bez wszelkich min.

Przy jedenastej wołał śmiało:
"Hej, panowie zadam wam
Też zagadkę - jakich mało -
Prawie teraz w głowie mam.

Kto rozwiąże mi ten wątek
Temu w podarek dam
Dom ten, albo też majątek,
Jakby wybrał sobie sam.

Więc zgadnijcie - mój podarek
To nie tylko próżny gest -
Która to od wszystkich marek
Moja już najmilsza jest?"

Zawołało całe koło:
"To H 9 wina czar."
Na to odparł król wesoło:
"To omyłka"- zamilkł gwar.

Stał gospodarz na uboczu
I podsłuchał mowy treść;
On zawołał, śmiałkiem w oczy,
Proszę zważać na mą wieść.

"Jeślim śmiały w swojej mowie,
To ja pewność swoją mam,
Bo, jak się Sedlaczek zowię,
Tak zagadki słowo znam.

Królu! Wielki Wasz podarek,
Więc ja biorę na swój kark,
Że najmilsza z Waszych marek
Jest Aurora Köenigsmark".
Jak słoneczko jest świecąca,
Miła, jak uroczy kwiat;
Jest jak róża wonna, tląca,
Jakiej drugiej nie zna świat.

I struchlało dworzan koło
A niejedna zbladła twarz;
Lecz król August rzekł wesoło:
"Tak, Sedlaczku, rację masz".

"Za mem słowem dom ten spory
Dzisiaj twą własnością już,
Lecz niech obraz mej Aurory
Też otrzyma miejsce tuż".

A do dziś tam widnieje
Obraz jej - malarstwa cud;
Wraz z Augustem stare dzieje
Powstawają z wieków grud.

Dużo tam wesołych ludzi
Dziennie siedzi w późną noc. -
Nikt przy winie się nie nudzi
Bo H 9 ma swą moc.

Często w chicej porze nocnej
Dźwięczy wiwat z domu bram:
"Król niech żyje, August Mocny!" -
Choć już dawno umarł nam.