Szkolni Inspektorzy

w Tarnowskich Górach w latach 1922-1939

Drugim inspektorem szkolnym w Tarnowskich Górach był Franciszek Ranoszek, który przybył do naszego miasta z Mysłowic, gdzie był nauczycielem w Państwowym Seminarium Nauczycielskim.

Obejmując rządy nad tarnogórskimi szkołami próbował dobrze „rozejrzeć się” w terenie. Codziennie wizytował jakąś szkołę, docierając tam zazwyczaj rowerem. Hospitował bardzo krótko, ale jego obecność w danej placówce przynosiła wiele korzyści. Podczas instruktażu powizytacyjnego dawał nauczycielom niezwykle cenne uwagi dydaktyczne. Ogólnie mówiąc, usilnie zabiegał o to, aby podniósł się poziom nauki w szkołach. Po objęciu Górnego Śląska przez władze polskie, zorganizował pierwszą konferencję dla nauczycieli całego powiatu, których podejmował w Domu Ludowym (później DK „Kolejarz”, dziś w tym miejscu TCK). Od roku 1924 tego typu konferencje zwoływano regularnie. Z inicjatywy inspektora Ranoszka i starosty Józefa Olearczyka mieszkańcy powiatu odszukali na swych strychach polskie książki, które umożliwiły założenie biblioteki.

Jedną z wielu trosk inspektora było także dobro osobiste nauczycieli. Często odwiedzał ich mieszkania i pytał o trudności i potrzeby, a w sprawach spornych był wspaniałym mediatorem.

Franciszek Ranoszek dokonał również starań do tego aby szkoły posiadały niezbędne pomoce naukowe i przybory szkolne. Dzięki swej ofiarnej pracy zaskarbił sobie szczególne uznanie wśród mieszkańców powiatu, a u braci nauczycielskiej cieszył się niemałym szacunkiem i autorytetem. Na swoim stanowisku został do końca roku szkolnego 1932/33, aby potem przejść na zasłużoną emeryturę. W jego codziennej działalności wspomagał go przez cały czas społecznik - Szczepan Krupa.

Inspektorem oświaty pozaszkolnej, którą ujęto w cztery formy (wykładowo-odczytową, świetlicową, teatrów amatorskich i chórów oraz czytelnictwa) był wtedy Edmund Duda, a wizytatorem - Józef Woynarowski, a zaraz po nim Jan Żymełka.

cdn.
Ks. dr Herbert Jeziorski